جمعه , ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷
آخرین خبرها

پای درد دل های ابوذر لرستانی /زمینگیری « قهرمان جهان » در مقابل « غول بیکاری »

image_print

Untitled-1 copy

ابوذر لرستانی ، قهرمان کرمانشاهی رشته کیک بوکسینگ، با ابراز گلایه از وضعیت خود ، پس از حضور ۱۶ ساله در عرصه ورزش گفت : بعد از سال ها رنج و زحمت برای قهرمان شدن ، هنوز بیکارهستم.
وی در گفتگویی ، بیوگرافی خود را چنین بیان داشت :اینجانب ابوذر لرستانی ۲۷سال سن دارم . در پاییز سال ۱۳۶۹در یکی از روستاهای ماهیدشت به نام توه لطیف بدنیا آمدم .
بعداز گذراندن تحصیلات ابتدایی وقبولی در پایه پنجم ابتدایی با علاقه فراوانی که به ورزش های رزمی داشتم از سال ۱۳۸۰رشته کیک بوکسینگ را زیر نظر استاد طیبی
شروع کردم و با توجه به استعداد زیادی که در این رشتهداشتم خیلی زود وارد دنیای قهرمانی شدم وپس از چندین دوره قهرمانی استان در سال ۱۳۸۸اولین طلای مسابقاتکشوری در رده سنی بزرگسالان را گرفتم و برای مسابقاتجهانی اسپانیا انتخاب شدم اما به دلیل سن کم موفق نشدم پاسپورت بگیرم و راهی مسابقات جهانی شوم.
وی افزود : درسال ۱۳۹۰اولین طلای مسابقات انتخابی تیم ملی را دریافت کردم و اولین نفری هم بودم که از استان کرمانشاه طلای تیم ملیکیک بوکسینگ را دریافت کرده است،اما وقتی وارد اردو شدم با کم لطفی مربیان ومسوولان تیم ملی مواجه گردیدم و کسی دیگر را جایگزین من کردند و به من گفتندتجربه کافی ندارممن نمی دانم کسانی که به اصطلاح تجربه داشتند از کجا شروع کرده بودند ؟ پس از آن تیم ملی به یونان رفت و من بار دیگر از همراهی تیم باز ماندمسال ۱۳۹۱ در یک مسابقات
بین‌المللی که در کیش برگزار شد از من دعوت به عمل آمد
و آنجا برای اولین بار بین المللی بازی کردم و موفق شدم مدال طلای فستیوال جهانی ۲۰۱۲را از آن خودم کنم.
سال های ۹۲،۹۳،۹۴ بنده برای مسابقات جهانی نفر منتخب بودم اما بازهم موفق به اعزام نشدم ، تا بالاخره در سال ۱۳۹۵پس از گذراندن چند مرحله اردو و انتخابی درون اردویی فیکس تیم ملی شدم وبه مسابقات جهانی ایتالیا در وزن ۷۰کیلو اعزام گردیدم و توانستم مدال طلای مسابقات جهانی را به دست آورم.
وی ادامه داد : این شرح حال مختصری از ۱۶سال سختی و زجر کشیدن این حقیر بود که ثانیه به ثانیه آن سخت و طاقت فرسا بود ولی برای اینکه روزی قهرمان جهان شوم و زندگی راحتی داشته باشم تمام این سختی ها را تحمل کردم،اما اکنون که دارنده دو مدال طلای جهان می باشم و پرچم پر افتخار کشورم رابه اهتزاز درآوردم،از بیکاری رنج می برمبا توجه به این که متأهل هستم و اجاره نشین ،امرار معاشوتهیه مایحتاج زندگی برایم مشکل است.
آیا بنده باید احساس ندامت کنم که ۱۶سال از عمر خود را صرف ورزش کرده ام !
لرستانی اظهار داشت :تقریبا یکسال تمام است که بدنبال کار هستم اما هیچ جایی بنده را استخدام نکردند،حتی با توجه به دو مدال جهانی حاضر شدم در شرکت بازیافت کار کنم اما آنجا هم من را استخدام نکردند.
مدتیست بخاطر بیکاری ورزش کردن برایم مقدورنیست جواب ۱۶سال زجر کشیدن بنده را چه کسی می خواهد بدهد؟
۱۶سال روزی دوبار از روستا به شهر آمدم و تمرین کردم و برگشتم چرا کسی به سختی هایی که متحمل شدم ودر آخر پرچم کشورم را در خاک اروپا به اهتزاز درآوردم پاسخ نمی دهد ؟ چرا به مدال هایم بی اعتنا هستند ؟
وی در پایان گفت : متأسفانه برخی ارگان ها به خاطر اینکه دو سال از سن استخدام بنده گذشته مرا استخدام نمی کنند،آیا دو مدال جهانی و شرایط فیزیکی مناسب کافی نیست ،که زندگی یک قهرمان اندکی بهتر شود و شرمنده زن و بچه ی خود نباشد ؟!

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

5 + 1 =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>