یکشنبه , ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸
آخرین خبرها

همراهم باش تا همیشه… زندگی من بهتر است یا زندگی دیگران!؟

image_print

زن جوان دوان دوان به خانه برمی گردد، کلید می اندازد و در را باز می کند. ساعت ۵ بعدازظهر است و هوا رو به تاریکی می رود. او بدون معطلی داخل شده، چراغ ها را روشن می کند، لباس خانه می پوشد و مشغول انجام کارهای خانه می شود. تا همین نیم ساعت پیش سر کار بود، اما به محض تعطیل شدن از محل کار با تمام قوا به سمت خانه حرکت کرد تا هرچه زودتر برسد و دست به کار انجام کارهای آشپزی و رفت و روب شود.
سه ساعت دیگر شوهرش به منزل می رسد و تا آن وقت باید خانه کاملا تمیز و مرتب شده باشد و شامی گرم و خوشمزه بر روی اجاق گاز آماده باشد. مهم نیست که او خسته است یا نه، آنچه اهمیت دارد گرمی کانون خانواده اش است که با آمدن همسر و بچه ها گرم تر می شود.
همه چیز که مرتب شد مشغول درست کردن سالاد می شود که صدای کلید انداختن شوهرش در قفل خانه را می شنود. با خوشحالی به سمت در می رود و به شویش خسته نباشید میگوید . مرد بعد از شستن دست و صورت و عوض کردن لباسش روی مبل می نشیند و کنترل تلویزیون را به دست میگیرد. زن استکانی چای به او می دهد و درحالی که نگاهش همچنان به قاب تلویزیون است، چای را تحویل می گیرد و می نوشد.
زندگی امروز اقتضا می کند زن و شوهر پا به پای هم برای اداره زندگی و تربیت فرزندان همکار، رفیق و یارو همراه هم باشند.
در خانه همسایه بغلی وضع برعکس است. آنجا هم زن و شوهری شاغل زندگی می کنند اما برعکس این خانواده به یکدیگر احترام می گذارند و نقاط ضعف یکدیگر را با نقاط قوت خود پر می کنند. زن که از محل کار تعطیل می شود نیازی ندارد دوان دوان به خانه برگردد. او به آرامی مسیر را طی میکند، به خانه که برمی گردد دقایقی را استراحت می کند و سپس برای پختن شام به آشپزخانه می رود. نیازی نیست که او خانه را گردگیری کند چون همسرش هفته ای یک بار این کار را انجام می دهد. مرد می داند که همسر شاغلش بار سنگینی بر دوش دارد و به همین دلیل مرتب کردن خانه و امور مربوط به بچه ها اعم از مدرسه بردن یا مراجعه به پزشک را برعهده گرفته است. زن هم قدر محبت های شوهرش را می داند به همین دلیل بخشی از حقوقش را به پرداخت قبوض خانه اختصاص داده و با بخش دیگر تهیه پوشاک خود و فرزندش را به عهده گرفته است. مرد از همکاری همسرش راضی است و زن هم قدر محبت های مردش را می داند.
گذشته، حال و آینده آنها شیرین است. همه چیز بخوبی پیش می رود و تمام اتفاقات به خوشی و خرمی رخ می دهند. چه کسی می گوید کار کردن و تلاش برای اداره امور زندگی فقط به عهده مرد است؟ زن خانه هم باید تا جایی که می تواند به اقتصاد خانه کمک کند . اگر شاغل هم نیست می توان با انجام امور هنری کمک خرج خانواده شد. چه کسی گفته گردگیری و جارو کشیدن فقط وظیفه زن است، زن شاغل اگر همکاری همسرش را نداشته باشد، کم می آورد. زندگی امروز اقتضا می کند زن و شوهر پا به پای هم برای اداره زندگی و تربیت فرزندان همکار، رفیق و یارو همراه هم باشند. آن وقت است که زندگی شیرین می شود؛ به شیرینی عسل.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

6 + 2 =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>