دوشنبه , ۲۳ مهر ۱۳۹۷
آخرین خبرها

تقلا برای توسعه از شانه خاکی جاده

image_print

266px-Taqwesan_Blvd

کرمانشاهی ها سال هاست منتظر اتفاق خجسته ای از پروسه ی آمدن ها و رفتن های شهرداران هستند. شهروندان امیدوارند مدیری پیدا شود که تحولی پایدار
در اقتصاد راکد این شهر ایجاد کند. ولی این آمدن و رفتن ها به جای تحول آفرینی، تنها افسوسی دوچندان را برجای گذاشته اند.
مدیریت شهری دهه هاست خارج از مسیر توسعه پایدار و در شانه خاکی جاده برای پیشرفت و یک آینده بهتر تلاش می کند.
️نهادی به اسم شورا به جای اینکه گشایشی در سامان شهری ایجاد کند خود بر پیچیدگی های کلاف سردرگم توسعه کرمانشاه، افزوده است.
️ دلایل گرفتار شدن کرمانشاه در این دور باطل چندان عجیب نیست. طی این سال ها به جای تاکید بر برنامه ها، بیشتر فریفته ی نام ها شده ایم. تحول را در جابجایی افراد دیده ایم تا در لزوم تدوین و تبیین یک برنامه توسعه پایدار شهری. حاصل کار هم این بوده که طی
این سال ها سرنوشت شهر بیشتر توسط بساز و بفروش ها
رقم خورده تا مدیریت شهری.
️در شهرهایی که در مسیر توسعه پایدار قرار گرفته اند،
این برنامه ها و چهارچوب ها هستند که سامان شهری
را پیش می برند. برنامه هایی که رسیدن به یک آینده
بهتر و رفاه بیشتر را برای شهروندان تضمین
می کنند و از همه مهمتر آسیبی به سرمایه های
طبیعی، فرهنگی و تاریخی شهر نمی زنند. در
چنین فرایندی، خبری از اجرای طرح های عجیب
و غریب و خلق الساعه نیست و مدیران شهری در واقع
مجری رویکردها و سیاست های کلان و بلندمدت و در چهارچوب یک برنامه مدون هستند.
اگر قرار است کرمانشاه بر مدار یک توسعه پایدار و واقعی حرکت کند، مدیریت شهری باید از اجرای پروژه هایی
که حقوق نسل های آینده، عدالت اجتماعی، منابع طبیعی و فرهنگ و هویت بومی را به خطر می اندازد؛ به شدت
اجتناب کنند. از همه مهتر مدیرانی که بر خلاف این مسیر
حرکت می کنند؛ باید خیلی سریع عذرشان خواسته
شود و پاسخگوی آسیب هایی باشند که به سرمایه های
شهر و حقوق شهروندان وارد کرده اند.️اینکه چه کسی به عنوان شهردار کرمانشاه برگزیده شود و یا چه کسانی
عضو شورای شهر شوند بسیار مهم است ولی اصل مهم تر
پایبندی و الزام این افراد به اصول توسعه پایدار شهری است.
️اگر یک توسعه پایدار می خواهیم باید روند تبدیل شدن رودخانه های شهری مانند آبشوران به کانال فاضلاب
و خیابان متوقف شود و مدیریت شهری با جبران اشتباهات گذشته، در راستای تبدیل این رودخانه به یک پتانسیل جذاب گردشگری گام بردارد.
️ اگر واقعا به دنبال یک آینده دلپذیرتر هستیم باید
روند تخریب بافت های تاریخی موجود در خیابان مدرس تا خیابان فردوسی و محله های قدیمی مانند فیض آباد – به عنوان بخشی از هویت تاریخی شهر- را متوقف
کنیم و در برنامه های تعریض خیابان ها و نوسازی بافت های
فرسوده تجدید نظر اساسی شود.
️اگر خواهان برخورداری از یک فردای بهتر هستیم، مدیریت شهری باید روند فراهم کردن مقدمات ثبت جهانی محدوده تاریخی تاق بستان (تاق وه سان) به عنوان
یکی از مطالبات مهم شهروندان کرمانشاهی را با جدیت
دنبال کند و خود را موظف بداند برای رفع موانع موجود
در مسیر ثبت جهانی این اثر بسیار ارزشمند_شامل تخریب
دنده کبابی های پایین دست و ساخت و سازهای غیرمجاز
واقع در محدوده _ تلاش کند.
️اگر یک توسعه پایدار می خواهیم پروژه قطار شهری کرمانشاه باید به شکلی اجرا شود که از وارد آمدن
آسیب های بیشتر به بلوار زیبای تاق وه سان اجتناب شود
ستون های قطار شهری در آن محدوده برداشته شوند.
تصور یک کرمانشاه توسعه یافته بدون باغات سراب قنبر بسیار دشوار است. هر کسی شهردار این شهر شود باید در مقابل تخریب این سرمایه های شهری شجاعانه بیایستد و الا بود و نبودش تفاوت چندانی با هم ندارد.
ما باید به این درک برسیم که قرار گرفتن کرمانشاه در
مسیر یک توسعه پایدار شهری، جز با برنامه های مشخص
و مدون و یک نظارت عمومی و همه جانبه میسر نمی شود.
اگر مدیریت شهری بر این مدار عقلانی حرکت نکند نه تنها
یک آینده بهتر و رفاه بیشتر در انتظار شهروندان نیست بلکه سرمایه های طبیعی، فرهنگی و تاریخی موجود توسط بساز و بفروش ها و سودجویان و منفعت طلبان به تدریج از میان می روند.
بهزاد خالوندی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

4 + 2 =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>