دوشنبه , ۲۸ آبان ۱۳۹۷
آخرین خبرها

به بهانه خداحافظی « گلادیاتور» از دنیای قهرمانی / اگر به گذشته برگردم ، دوباره سراغ پاورلیفتینگ می روم

image_print

قهرمان پاورلیفتینگ جهان گفت: قدم گذاشتن به رشته پاورلیفتینگ رویای من بود و اگر به گذشته برگردم دوباره سراغ همین رشته ورزشی می‌روم.
جواد جوادی‌فر کار خودش را کرد، با پاورلیفتینگ و ورزش کرمانشاه آنقدر درخشیده که دیگر نتوان از خاطر حذفش کرد، او این کار را با مدال‌های متعدد جهانی و بالاتر از همه انجام داد، قدرتمندتر از هر تقدیر بود؛ اگرچه فقط در سالن مسابقات و میله‌های سفت و سخت آهنی و نه بیرون از آن، اما یاد او مثل همه اساطیر با آن صورت خاص‌ در ذهن‌ها تکرار خواهد شد، البته با همان لهجه خاص و اصالتی که همیشه به آن عشق می‌ورزید.
خبرنگار ورزشی فارس،به بهانه خداحافظی جوادی‌فر از دنیای قهرمانی با این قهرمان پرافتخار کرمانشاهی و قهرمان پاورلیفتینگ جهان، گفتگوی اختصاصی انجام داده است که در اینجا بخشی از آن را با هم مرور می کنیم :
روزهای دور از عرصه قهرمانی چطور می‌گذرد؟
ـ اصلا خوب نمی‌گذرد ، یعنی برای بنده با سابقه حضور ۲۰ سال در رشته پاورلیفتینگ کنار گذاشتن این رشته باورش سخت است.
بارها با حضور در مسابقات بین‌المللی، آسیایی و جهانی رفتم، آسیب‌های بدنی بسیاری دیده‌ام، شاید کسی در ورزش
کرمانشاه پیدا نشود که اندازه من آسیب دیده باشد، دیگر نمی‌خواستم آسیب‌های بیشتری متحمل شوم.
آمار دقیق عناوین قهرمانی کسب شده، تعداد کاپ‌ها و… را در این ۲۰ سال حضور در رویدادهای مختلف قهرمانی از دستم در رفته است.
اگر به گذشته برگردید دیگر سراغ پاورلیفتینگ نمی‌روید؟
ـ قدم گذاشتن به رشته پاورلیفتینگ رویای اینجانب بود به کارهای قدرتی عشق می‌ورزم، در دوران کودکی در خانه با آهن دست و پنجه نرم می‌کردم یعنی هر وقت میله یا وسیله آهنی می‌دیدم با آن ور می‌رفتم تا به نوعی مغلوبش کنم؛ به همین خاطر فکر می‌کنم اگر به گذشته برگردم دوباره سراغ پاورلیفتینگ می‌روم.
داستان لقب گلادیاتور مردم کرمانشاه به شما چطور شروع شد؟
ـ وابستگی به ورزش و پاورلفیتینگ از ضمیر ناخودآگاه من می‌آید. داستان لقب گلادیاتور از سال ۱۳۸۸ شروع شد؛ در آن سال، وقتی از رقابت‌های قهرمانی کشور برمی‌گشتم دیدم مردم با پلاکاردی که روی آن نوشته شده بود
«خوش آمدی گلادیاتور کرمانشاه»، به استقبالم آمدند؛ شیفتگی من به مردم کرمانشاه از همان زمان ریشه زد.
چرا این قدر ناگهانی از عرصه قهرمانی ورزش کنار رفتید؟
ـ چند روز قبل از اینکه بخواهم این کار را انجام دهم در
صفحه اینستاگرام خود نوشتم یک سوپرایز جدید خواهم
داشت، وقتی وارد سالن شدم، حسین شیروانی، مهدی حاتمی
و برخی اعضای شورای شهر حضور داشتند، اسکات را که زدم
اشک ریختم حاتمی جلو آمد و گفت اتفاقی افتاده است؟
گفتم این آخرین اسکاتی بود که زدم؛ همه تعجب کردند.
خداحافظی‌ام از عرضه قهرمانی همان سوپرایزی بود که
قبلا آن را به هواداران وعده‌اش داده بودم.
در این سال‌ها چه زخم‌هایی برداشته‌اید، شاید کنار آمدن با این مصدومیت‌ها از تعهدتان به مردم کرمانشاه باشد؟
ـ برای من کرمانشاه همه چیز است؛ یک کرمانشاهی همیشه و در همه دوران‌های به شهر و زادگاهش تعصب دارد و به آن عشق
می‌ورزد، در این که سال‌ها که بارها و به بدترین
شکل ممکن مصدوم می‌شدم یکبار با خودم
بگو و مگو نکردم چون این سختی‌ها را به جان
خریده بودم تا برای مردم افتخار کسب کنم؛
زیبایی تعهد به همشهریان مجموعه‌ای
از همین مصدومیت‌ها و سختی‌هاست ، این موضوع را نمی توان با هیچ چیزی دیگر عوض کرد، بنده روی اصولی که تعهد نسبت به مردم بود ماندم.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

7 + 1 =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>