پنجشنبه , ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸
آخرین خبرها

توسعه روستایی از سند «کرمانشاه ۲۰۲۰» می گذرد

image_print

1

تنوع بخشی به اقتصاد، بالا بردن شاخص های توسعه انسانی، مشکلات ناشی از صنعتی شدن وآلودگی بیش از حد استاندارد شهرهای بزرگ، مهاجرت های روستایی، افزایش بهره وری نیروی انسانی، حفظ محیط زیست و توسعه پایدار از دغدغه هایی است که جهان امروز با آن روبرو است و هریک از کشورها به فراخور ظرفیت های خود در تلاش برای حل این مشکلات هستند.
یکی از راهبردهایی که همواره مورد توجه قرار گرفته و نتایج مثبتی هم به همراه داشته است توسعه گردشگری در نواحی روستایی می باشد. چرا که گردشگری روستایی در چهارچوب توسعه پایدار می تواند به توسعه روستایی کمک نماید.
در این مقاله به معرفی گردشگری روستایی در قالب طرح کرمانشاه ۲۰۲۰ پرداخته و در نهایت این امر مطرح می شود که راه رسیدن به توسعه روستایی در استان رونق گردشگری روستایی در قالب این طرح می باشد چرا که روستاهای استان کرمانشاه سراسر جاذبه هستند برای شهرنشینان خسته از زندگی شهری!
تقاضا و تمایل برای گردشگری با انگیزه های مختلف به منظور تفرج، زیارت و تجارت در تمام جهان با سرعتی باورنکردنی در حال افزایش است. این صنعت علاوه بر برخورداری از امکانات درآمدزایی،اشتغال زاست و اشاعه فرهنگ و حفظ و احیای آن را نیز به دنبال خواهد داشت.سیاستگزاران و برنامه ریزان برای گردشگری به چشم صنعتی که ثبات اقتصادی و جمعیتی را برای جوامع روستایی به دنبال دارد، می نگرند و بسیاری نیز می پندارند که توسعه گردشگری راه حل بسیاری از مشکلاتی است که مناطق روستایی گرفتار آنها می باشند. به طور کلی می توان گفت گردشگری روستایی از آن رو اهمیت دارد که می توان با بهره گیری مناسب از منابع طبیعی و انسانی، علاوه بر امکان رشد و توسعه اقتصادی، به ترویج بخش کشاورزی و تولید صنایع دستی محلی پرداخت و گامی موثر در مسیر بهبود شرایط زیست محیطی و پاسداشت مواریث فرهنگی، بومی و آداب و رسوم محلی برداشت.که می تواند با برنامه ریزی اصولی و مناسب و شناسایی توان ها و تنگناهای موجود نقش موثری را در تنوع بخشی به اقتصاد محلی و زمینه سازی برای توسعه روستاها برعهده داشته باشد.
از بعد فرهنگی فعالیت گردشگری در نواحی روستایی به دلیل جهانی شدن اهمیت روزافزونی یافته است، زیرا جهانی شدن، فرهنگ های سنتی، آداب و رسوم محلی را کم رنگ و در نهایت از بین می برد. از این رو گردشگری روستایی می توان به احیا و زنده نگه داشتن این آداب و رسوم در این محیط های اجتماعی- تاریخی کمک شایان توجهی بکند.
توجه به موضوع گردشگری روستایی، از دهه های ۱۹۵۰م. به بعد گسترش یافت و در دهه های ۱۹۶۰و ۱۹۷۰م. بیشتر در زمینه اقتصاد گردشگری روستایی برای کشاورزان و جوامع محلی مورد توجه قرار گرفت و تا به حال برنامه ریزان و صاحب نظران در کشورهای مختلف با ارائه راهبردها و راهکارهای گوناگون، فعالیت ها و اقدامات گسترده ای در فراهم کردن زمینه جذب توریست، توسعه و گسترش فعالیت های توریستی انجام داده اند.به طور کلی گردشگری روستایی از دو جنبه دارای اهمیت است، یکی به عنوان فعالیت گسترده جهانی و دیگری نقش آن بر توسعه سیاست های منطقه ای و محلی، بنابراین تعریف گردشگری روستایی کار آسانی نیست
و توافقی درباره آن وجود ندارد.
انگیزه ای که باعث می شود تا فردی به عنوان توریست فرسنگ ها مسافت را طی کند و برای مدتی کوتاه به روستا یا محیط پیرامون آن سفر کند، بسیار وسیع است، اما مهمترین و اصلی ترین جاذبه گردشگری روستایی به طور سنتی «خود روستا» می باشد.
آثار مثبت گردشگری در محیط های روستایی:
اثرات اقتصادی:
در اکثر بررسی های انجام شده از توسعه گردشگری در جهان سوم،تاثیرات اقتصادی مهمتر از ملاحظات دیگر است. در حقیقت گردشگری به عنوان یک عامل اقتصادی مهم و بسیار موثر که در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است و بدین علت سعی می شود حتی الامکان از عوامل موثر در کاهش جریان گردشگری جلوگیری به عمل آورند و امکانات لازم برای رشد و توسعه آن فراهم کنند.
آثار اجتماعی- فرهنگی:
گردشگری می تواند تغییرات فرهنگی و اجتماعی مهمی را در روستاهای میزبان ایجاد کند و از طریق توزیع درآمد، اشتغالزایی و کاهش فقر، باعث توسعه و پیشرفت اجتماعی شده و رفاه
و سلامت عمومی را ایجاد کند (قادری: ۱۳۸۳،).به هر حال تجربیات گوناگون نشان داده که گردشگری فرهنگ و جامعه میزبان را تحت تاثیر قرار می دهد و موجب آشنایی افراد بومی با پشتوانه های فرهنگی می شود و همچنین زمینه حفظ و ارتقاء الگوهای فرهنگی در زمینه موسیقی، رقص، تئاتر، لباس، هنر و صنایع دستی، آداب و رسوم، سبک زندگی و سبک های معماری که از جمله جاذبه های توریستی است را فراهم می کند و به دنبال آن حس تعلق به مکان را برای افراد روستایی فراهم می کند.
آثار کالبدی و زیست محیطی:
برای بررسی این تاثیرات شاخص هایی نظیر حفاظت از محیط زیست و گونه های گیاهی و جانوری، و چگونگی دفع زباله مدنظر قرارگرفته است. بررسی ها گویای این واقعیت است که گردشگری به آگاهی بیشتر روستاییان انجامیده و موجب شده است که روستاییان به حفظ محیط زیست اهمیت بیشتری دهند و از رها سازی زباله در معابر تا حدودی خودداری کرده و روستاییان معتقدندکه گردشگری تا حدودی در بهبود برخی راه های ارتباطی و گسترش خدمات رسانی و زیبا سازی روستایی تاثیر داشته است. به طور کلی گردشگری تا حدودی موجب تغییر الگوهای بومی و استفاده از مصالح غیر بومی نسبت به قبل شده است.
در پایان می توان بیان کرد امروزه که گردشگری به عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد جهانی سهم چشمگیری را در معاملات بین المللی ایفا کرده است چرا روستاهای استان از این امر بهرمند نباشند؟!
از این رو با توسعه فعالیت های گردشگری و شناساندن بخشی از جاذبه های روستایی استان کرمانشاه در قالب سند کرمانشاه ۲۰۲۰، می توان به بهبود و ارتقای سطح این فضاها کمک شایانی کرد و برای بهسازی و بازسازی آنها گام های موثری برداشت ، چرا که توسعه روستایی همین است.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

3 + 5 =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>