سرمقاله/ خود گويي و خود خندي عجب «مدير» هنرمندي!


photo_۲۰۱۷-۰۵-۱۹_۱۰-۱۸-۲۳

هادي نوروزي – سردبير

اين روزها عملكرد مديران كشور ما، خيلي شبيه اين ضرب المثل معروف است كه مي گويد «خود گويي و خود خندي، عجب مرد هنرمندي» چراكه اين بزرگواران به تناسب جايگاه و سمتي كه دارند، به جاي رفع و رجوع مشكلات مردم و همچنين رفع نواقص عملكردي دستگاه خود، نشست خبري، همايش و سمينار برگزار مي كنند و از عملكرد نداشته‌شان تعريف و تمجيد مي‌كنند و يا مدام ديگر دستگاه‌ها و سازمانها را مقصر دانسته و به اصطلاح، خود را پشت مردم پنهان كرده و نقش حامي و مدافع حقوق مردم را به خود مي گيرند و به دنبال مقصر و مسببين مشكلات مردم مي گردند و به نوعي با عوام فريبي، نقش خود در شكل گيري اين مشكلات و تنگناهاي اقتصادي و معيشتي كنوني را محو مي كنند. غافل از آنكه مردم خود بهتر از هر كسي
مي دانند كه در به وجود آمدن اين مشكلات و تنگناهاي اقتصادي و معيشتي صرفا يك نهاد، سازمان يا گروه
نمي تواند عامل اصلي باشد بلكه سيكل درهم‌تنيده معيوب و مشكل‌دار اداري- دولتي كشور ما باعث به وجود آمدن اين شرايط شده است لذا هرگز سخنان به اصطلاح دلسوزانه، مردم‌دارانه‌ و بازگوكننده مشكلات مردم توسط يك مديركل، فرماندار، استاندار، نماينده مجلس، وزير و حتي رييس جمهور نمي‌تواند دردي از دردها و آلام مردم اين كهن سرزمين دوا كند و شايد براي اندك زماني و اندك افرادي را همراه سخنان خود كنند اما واقعيت آن است كه مردم به خوبي تفاوت بين سخن و عمل را درك مي كنند و مي دانند كه موعظه كردن دردي از آنها دوا نمي كند و از آن مهمتر وظيفه يك شخص مدير و مسئول در اين سيستم رفع مشكلات است نه صرفا بيان آن!