سه شنبه , ۲۶ شهریور ۱۳۹۸
آخرین خبرها

پایان دیکتاتور استعمارستیز

image_print

Untitled-2 copy

رابرت گابریل موگابه (۲۰۱۹-۱۹۲۴) رئیس جمهور سابق زیمبابوه نیمه شهریور درگذشت. او به عنوان رهبر یک کشور آفریقایی کارنامه ای متناقض در زندگی سیاسی خود به جا گذاشت که ترکیبی از استقلال طلبی، استعمارستیزی، ملی گرایی و البته دیکتاتوری و قدرت طلبی بی حد بود.
وی در جریان مبارزه علیه دولت نژادپرست، رهبری گروهی از چریک های چپ را عهده دار شد و از زمان استقلال کشورش از بریتانیا در سال ۱۹۸۰ ابتدا به عنوان نخست وزیر (تا سال ۱۹۸۷) و سپس به عنوان رئیس جمهور (تا سال ۲۰۱۷ ) امور زیمبابوه را عهده دار بود.
وی مبارز استقلال زیمبابوه و رهبری ضد آپارتاید بود که چندین مدرک دانشگاهی داشت و تلاش گسترده ای برای ایجاد زیرساخت های آموزشی و بهداشتی و تربیت نیروی انسانی انجام داد. با اقدامات او وضعیت آموزشی و سواد در این کشور رشد قابل ملاحظه ای یافت، تولید ناخالص در سال ۲۰۱۱ رشد مناسبی پیدا کرد و بخش کشاورزی هم از رشد خوبی برخوردار گردید. بنابراین برخی او را شایسته تقدیر می دانند. اما این فقط یک روی سکه بود. مبارز آزادی و استقلال، هیچ گاه نتوانست مشکل اصلی این کشور یعنی بیکاری را حل نماید، مهاجرت گسترده و کمبود مواد غذایی در کشوری که زمانی انبار غله آفریقا محسوب می شد و تورم نجومی این کشور چند سال پیش از برکناری، از دیگر مشکلات زمامداری وی محسوب می شود.
این تنها قسمتی از کارنامه منفی موگابه است. مشکلات بزرگتر به کیش شخصیت قدرت طلب و دیکتاتوری او
برمی گردد که سرانجام وی را از قدرت کنار زد.
موگابه مانند ماندلا مبارز آزادی و استقلال بود اما برخلاف ماندلا، چنان شیفته قدرت شد که او را به زور از قدرت پایین کشیدند و در بازی قدرت به دیکتاتوری درون خود باخت. وی با ارعاب مخالفان و از طریق خشونت کنترل امور حکومت را در دست داشت. او دو سال پیش منانگاگوا معاون رئیس جمهوری را برکنار کرد تا همسرش گریس موگابه ریاست کشور را بگیرد. این موضوع منجر به دخالت ارتش شد. دخالت ارتش موگابه را پس از ۳۷ سال  و در سن ۹۳ سالگی مجبور به استعفا کرد. این اقدام رقص و پایکوبی مردم زیمبابوه را دربرداشت.
با استعفای موگابه، منانگاگوا معاون اخراج شده، ریاست جمهوری زیمبابوه را برعهده گرفت. اما ارتش این کشور همچنان احترام موگابه را حفظ نمود. ارتش، موگابه را به عنوان پدر زیمبابوه به شکل محترمانه ای بازداشت خانگی کرد و وی را از امتیازاتی مانند مصونیت قضایی و حقوق کامل ریاست جمهوری تا پایان عمر برخوردار نمود. رابرت موگابه سرانجام پس از ۹۵ سال و در حالی که برای درمان بیماری در بیمارستانی در سنگاپور بستری بود، درگذشت.
رستم بهرامی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

1 + 6 =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>