روغن ریخته را نذر امامزاده نکنیم!

w1240-p16x9-bkhsh

به قلم وحید حاج سعیدی
این روزها در حالی که اقتصاد و بازار در کشور به حالت نیمه تعطیل درآمده است و کارکنان اکثر ادارات دولتی و خصوصی هم با کاهش چشمگیر ارباب رجوع مواجه هستند، مراکز درمانی روزهای شلوغ و پر کاری را می گذرانند. بی اعتنایی و جدی نگرفتن این بیماری از سوی بسیاری از مردم و نبود تدبیر و مدیریت در توزیع ماسک و مواد ضد عفونی کننده هم مزید بر علت شده تا حجم مراجعان بیمارستانی روز به روز افزایش پیدا کند. جلوگیری از روند رو به رشد شیوع این بیماری نیاز به رعایت اصول و مراتب خاصی دارد و نقش مردم در این زمینه بیش از همه نهاد ها و ارگان ها است. با این وجود ذکر این نکته ضروری است که حفظ سلامت کادر درمان و پزشکی اعم از پزشک، پرستار، خدمه، نیروی آزمایشگاهی و حتی نگهبانان بیمارستان ها، از بسیاری موضوعات پیش رو ، ضروری تر است و باید به عنوان یک چالش اساسی بدان نگریست. چرا که کادر درمان و پزشکی ترمیناتور یا روبات نیستند و به لحاظ ساختاری و فیزیکی شبیه به سایر افراد جامعه هستند! این قشر هم همانند سایرین از خستگی و بیماری مصون نیستند و تا حد مشخصی توان کار و فعالیت دارند! فلذا در این روزها که خودخواهی عده ای شهروندان در کنار ناکارآمدی برخی مدیران باعث تشدید بحران شده است، حفظ سلامتی و ریکاوری کادر درمان به عنوان نیروهای خط مقدم مبارزه با کرونا، امری حیاتی و ضروری به نظر می رسد. چرا که در صورت از بین رفتن یا حتی کاهش توان اجرایی این جبهه، جایگزین کردن نیروی متخصص و دوره دیده، در این شرایط که همه دنیا با این مشکل دست به گریبان هستند، نا ممکن و بالذاته محال است!
مشکل کمبود پرستار و پزشک، مشکل تازه ای نیست؛ بنابراین باید چاره ای اندیشید تا در این شرایط دستکم بتوانیم از تمام ظرفیت پرسنل به نحو احسن استفاده کنیم و مانع از فرسودگی شغلی آنی و بیماری آنان شویم. از سویی روغن ریخته را نذر امامزاده کردن هم چاره کار نیست. هر چند کادر درمان و پزشکی مرهوان لطف برخی از شهروندان قرار گرفته اند ولی بپذیریم اهدای بلیط رایگان استخر و کنسرت و سینما، انجام خدمات رایگان خودرویی، وعده طرح های تشویقی دولت نظیر وام کم بهره و افزایش حقوق، تخفیف هتل و باشگاه بدن سازی  و … در این شرایط خاص خستگی و بیماری را از تن رنجور کادر درمان و پزشکی دور نخواهد ساخت و باید چاره ای عملی و فوری اندیشید.
چرا که عواقب این بحران ، بحران های نوپدید دیگری را به همراه خواهد داشت که بسیار فاجعه آمیز تر و جبران ناپذیر  خواهند بود. در ضمن توصیه می شود در شرایط بحرانی روز ، برای اجرای برخی تصمیمات باید سرعت عمل بیشتری به خرج داد و در مواردی که نیاز به مصوبه و مجوز ندارند، با حمایت شورای تامین و ستاد مقابله با کرونا استانی و شهرستانی تصمیم بگیریم.
برخی راهکارهایی که می توانند در حفظ سلامت و کاهش فشار از پرسنل کاد ردرمان موثر باشند:
الف:عدم استفاده از وسیله نقلیه عمومی برای جابجایی پرسنل بیمارستان
ب: تهیه اقلام و وسایل ضروری محافظتی
پ: استفاده از دانشجویان پرستاری و پزشکی به صورت قراردادی و پرداخت حق الزحمه
ت: بازگرداندن فوری پرستارانی که در واحد های اداری بیمارستان و مرکز بهداشت و درمانگاه تخصصی مشغول به کار شده اند
ث: استفاده از نیروهای داوطلب به منظور کاهش فشار از نیروهای خدماتی و نگهبان
ج: جلوگیری از ورود همراهان غیر ضروری و ملاقات کنندگان به منظور کاهش ارائه توضیحات توسط پرسنل و جلوگیری از شیوع بیماری
چ: ایجاد یک فرصت نیم ساعته با استفاده از نیروهای جایگزین جهت استراحت و صرف یک میان وعده چرا که پس از شیوع این ویروس و افزالیش حجم مراجعان پرسنل حتی فرصت نوشیدن یک استکان چای ندارند.
ح: فراخوان جهت استفاده از نیروهای دوره دیده هلال احمر و بسیج در بیمارستان
چ: استفاده از نیروهای داوطلب به منظور ضد عفونی پر تکرار سطوح بیمارستان
در ضمن دولت نیز می تواند با منظور تشویق پرستاران غیر شاغل یا دانشجویان پرستاری، خدمت در بیمارستان در این ایام را سه برابر خدمت ضرورت سربازی محاسبه کند تا ایجاد انگیزه شود.
به هر روی آنچه در این ایام مهم است ، حفظ روحیه ، سلامت و قدرت مانور و توان استفاده از دانش و مهارت کادر درمان و پزشکی است که اگر خدشه ای در این رویکرد فراهم شود، تبعات جبران ناپذیری به همراه خواهد داشت. فرصت را غنیمت بشماریم…