آموزش جامعه تنها راه پایداری بازار گردشگری کرمانشاه 2020

375b4a91-cff2-480d-9739-06187ec1f76a

گردشگری در نیمه دوم قرن 18 میلادی با گسترش شهرنشینی، ارتقای وسایل حمل و نقل و به ویژه گسترش خطوط راه آهن، تغییرات اجتماعی و افزایش طبقه میانی اجتماع، اوقات فراغت بیشتر و... توسعه یافت؛ به عبارت دیگر می توان گفت انباشت و سرعت نوآوری های تکنولوژیکی، در عصر پسامدرن در زیر فشارهای حاصل از این تکنولوژی سبب شکل گیری تحولات اجتماعی گردید؛ که یکی از این تحولات اجتماعی در جهان معاصر پدیدار شدن اوقات فراغت به عنوان یکی از نیازمندی های اساسی جوامع معاصر و ملزم، برای تاب آوردن زندگی تحت سیطره تکنولوژی است. گردشگری را می توان به مجموعه فعالیت هایی اطلاق کرد که در فرایند جذب و میهمانداری بین گردشگران، سازمان های مسافرتی، دولت های مبداء، دولت های میزبان و مردم محلی برقرار می شود.
در شکل گیری گردشگری عناصر بسیار دخیل هستند که به طور کلی می توان به دو گروه فرهنگي و طبيعي تقسیم کرد، که ساختارها و الگوهاي متنوعي در منظر ايجاد مي نمايند. روابط دروني اين عناصر نسبت به هر يک از آنها داراي اهميت بيشتري است، زيرا در محيطي مرتبط و پيوسته با يکديگر واقع شده اند و پايداري سيستم را موجب مي شوند. در واقع، ارتباط متناسب، پويا و پيوسته ميان دو گروه عناصر و بستري که بر روي آن شکل گرفته اند، پايداري و بقاي ساختار گردشگري را تعيين مي نمايند ، در شکل زیر به طور خلاصه عناصر گردشگری نشان داده شده است.

گردشگري در واقع ناشي از تفاوت هاي ساختاري اجتماعي و طبیعی است و هر جا كه از هرچيز ،‌دو نوع متفاوت وجود داشته باشد بي شك جذابيتي براي فهم نوع ديگر پديد خواهد آمد. اين بدين معني است كه بازار گردشگري محصول تفاوت هاي اجتماعي و فرهنگي و طبیعی است و جوامع محلي به عنوان جامعه ي ميزبان نقش بسزايي در گردشگري دارد.
از نظر ساكنان محلي،‌گردشگري محل اشتغالزا و
مولفه هاي فرهنگي است،‌ ويژگي آن مي تواند به دنبال تعامل ميان گردشگران و ساكنان منطقه زيان بخش و سودمند باشد. البته اين نگرش جوامع محلي بسته به شيوه ي مديريت منابع انساني و تفهيم آموزش به ساكنان محلي در مناطق متفاوت است. با افزايش آگاهي و آموزش دادن جوامع محلي درخصوص اصلاح
نگرش ها به گردشگري و منافع اقتصادي ، اجتماعي، فرهنگي و سياسي حاصل از آن و همچنين شيوه ي برخورد و ارائه ي خدمات به گردشگران به عنوان مهمانان مي توان فرض فوق را در نظر گرفت. بي شك محصول اين
برنامه ريزي پايداري بازار گردشگري و جذب و حفظ بيشتر گردشگر است . توسعه پايدار در گردشگري نمي‌تواند به تنهايي توسط يک عامل واحد صورت پذيرد. بنابراين مي‌بايست در جستجوي عاملاني براي تحقق توسعه پايدار بود. در اين رابطه پيش زمينه‌هاي فرهنگي و گروه‌هاي ذينفع مي‌بايست در نظر گرفته شوند.
اهالي منطقه ي مقصد گردشگري مي توانند با داشتن نگرش مثبت به گردشگري، ‌موجبات تسهيل گردشگری را فراهم آورده و همچنين با نگرش منفي به گردشگري، ‌موانع بزرگ در راه گسترش آن ايجاد كنند .
مردم جامعه ي ميزبان در توسعه ي گردشگري نقش بسيار مهمي را ايفا مي كنند . آنان به عنوان صاحبان اصلي ميراث طبيعي و گردشگري قلمداد مي شوند. از يك سو به حفظ سرمايه هاي طبيعي و محافظت از زيست بوم منطقه ي خود علاقمندند و از سوي ديگر ضمن تاكيد بر حفظ خصوصيات فرهنگي و بومي خويش، به كسب درآمد بيشتر مي انديشند و تمايل به استفاده از مزاياي توريسم پايدار را دارند ؛ مسلما چنين جامعه ي با چنين نگرشي ارزش آموزش را در راستاي توسعه ي پايدار گردشگري درک نموده اند.
آموزش و بررسي منابع انساني درگير و ذينفع در گردشگري اهميت فوق العاده اي دارد. توسعه ي منابع انساني اولين و آخرين ركن در همه ي طرح ها و
پروژه هاي توسعه محسوب مي شود. آموزش و
توسعه ي منابع انساني از دو بعد قابل بررسي است :
1 . توسعه و افزايش فرصت هاي شغلي
2 . توسعه ي آموزش هاي نظري ، علمي ، فني
حرفه اي .
در فعاليت گردشگري و مولفه هاي آن، براي برطرف كردن نيازهاي جوامع محلي، ‌بايد در سطوح مختلف آموزشهاي لازم ارائه گردد. جوامع محلي در گردشگري، نيازمند نوعي استانداردهاي آموزشي اند تا بتوانند در توسعه و پايداري بازار گردشگري پوياتر باشند. معمولا آموزش جوامع محلي در امر گردشگري به دو صورت رسمي و غير رسمي يا حرفه اي و دانشگاهي صورت مي گيرد. همواره تاكيد بر اين است كه در زمينه هاي عمومي آموزشهايي مانند آموزش اجتماعي ، ‌اقتصادي ،‌ زبان و ... ارائه گردد.
بسیاری از صاحب نظران از جمله داس ويل معتقدند گردشگري ده ويژگي عمده دارد كه آن را از ساير فعاليت هاي انساني متمايز مي كند : آني بودن، در خاطر ماندن، وابستگي متقابل عناصر، زوال پذيري، قابليت تغيير، رقابت، ثابت ماندن هزينه هاي عملياتي، ميراث گردشگري و فصلي بودن تقاضا، از این جمله می باشند.
در این چهار چوب هدف اصلي از آموزش جوامع محلي به عنوان یکی از ارکان اصلی سیستم گردشگری در واقع پايداري بازار گردشگري و حفظ گردشگر و همچنين جذب بيشتر گردشگران است. اهداف فرعي در جهت رسيدن به اهداف اصلي، شامل در ذهن ماندن
خاطره ها، مسافرت ها و تعطيلات، ارتباط متقابل، تعامل سازنده ي فرهنگي – اجتماعي بين گردشگران و جوامع محلي، رقابت بين فرهنگي، روابط اجتماعي،‌ اعتماد و وفاداري و تعهد در بستر ارتباط و .... می باشد.
گردشگري به صورت يك سيستم تركيبي است كه شامل سه مرحله ي دروندادها، ‌فرايندها و
برونداد هاست که اگر در اين تركيب سيستمي، پيوستاري از دو قطب مطلوب و نامطلوب در نظر بگيريم، ‌شمايي از تركيب سيستماتيكي توريسم در قطب مطلوب به شرح زير مي باشد :

در سيستم توريسم، ‌هدف جذب گردشگر،‌ حفظ آن، ارائه ي خدمات مورد نياز وي، ‌ايجاد رضايت و
خاطره ي خوش از سفر و تعامل معتمدانه است. در اين فرايند يك سري آنتروپي هاي مثبت و منفي وجود دارد. به طور مثال آنتروپي مثبت،‌ مي تواند سوء رفتار و برخورد نامناسب با توريست باشد و در مقابل آنتروپي منفي، ‌آموزش مردم در زمينه ي برخورد مناسب با گردشگران از طريق رسانه ها است
به موازات رشد توريسم، ‌رفتارها و طرز برخوردهاي ساكنان بومي كشورها نسبتا به توريسم تغيير
مي كند دليل عمده ي اين تغيير اصطحكاك منافع است. در واقع يكي از مصاديق رشد توريسم،‌ نهادينه شدن آموزش در فرايند گردشگري است.
يكي از اين اصول گردشگري پايدار، آموزش معرفي شده است. توسعه ي پايدار گردشگري مستلزم
ارائه ي برنامه هاي آموزشي مناسبي است كه به اصلاح شناخت ها و درك مردم بينجامد . فعاليت توريسم را بسط و گسترش دهدو مهارت هاي فني و حرفه اي مرتبط با توريسم را بخصوص در مردم كم درآمد جامعه افزايش دهد.
دو اصل اصول پايداري گردشگري كه در پايداري بازار گردشگري نقش بسيار مهمي دارد عبارتند از :
1 . مشاركت اجتماع هاي محلي : مشاركت كلي اجتماع هاي محلي نه تنها به نفع خود آنها و محيط پيرامون شان است كه نوع و تجربه ي گردشگري را بهبود
مي بخشد.
2 . آموزش خدمه: آموزش خدمه و جوامع محلي كه گردشگري پايدار را وارد روش هاي اشتغال مي كند و در كنار آن استخدام خدمه ي محلي در تمامي مقاطع سبب بهبود كيفيت گردشگري مي شود.
با اتخاذ راهبردهاي آموزش و راهنمايي و اطلاع رساني بايد جوامع محلي را به سازگاري با گردشگران ترغيب و آنها را توجيه كرد كه استفاده صحيح از جاذبه هاي منطقه مي تواند منافع مادي و معنوي آنان را تامين كند و لطمه اي به جامعه ي آنان وارد نكند .
نمودار به كاربردن راهبرد آموزش جوامع محلي به منظور سازگاري با گردشگران و پايداري گردشگري

به طور كلي آگاهي ،آموزش و مشاركت دادن اهل منطقه ي مقصد گردشگري در فرايند
توسعه ي گردشگري امكان حفظ منابع و امكانات و
جاذبه هاي منطقه را افزايش مي دهد و توسعه ي پايدار گردشگري را تحقق مي بخشد .
شكل گيري ،پايداري و توسعه گردشگري در هر جامعه نيازمند امر آموزش مي باشد. درك و شناخت گردشگري و همچنين چگونگي توسعه و پايداري آن نه تنها در گسترش دانش گردشگري براي درك نيازمنديهاي آن بلكه درآموزش زمينه‏هاي موفقيت درپيرامون تجارت گردشگري و همچنين نيازمنديهاي هر جامعه به امر گردشگري نهفته است كه اين خود يك نگرش و رويكرد انساني را به گردشگري ضروري مي سازد. نقش برجسته منابع‏انساني در توسعه گردشگري كه ناشي از امر آموزش است مي تواند با رشد مهارت ها و دانش ساكنان محلي از آنان در رشد اقتصاد محلي و ملي بهره فراوان برد. براي دستيابي به يك نظام آموزش گردشگري، پويا در وهله اول بايد زير ساخت ها و
بنيان هاي اجتماعي آن را بنا نهاده و براين اساس فرهنگ توسعه گردشگري را وجهي همگاني بخشيد. بر اين اساس رويكرد به آموزش گردشگري در راستاي افزايش كيفيت و كميت بايد علاوه بر، برتري عملكردي، دستيابي‏ به اهداف استراتژيك و موفقيت درازمدت را نيز مدنظر داشته باشد. از اين رو بايد مفهوم ارتقاي مستمر و ابزارهاي آن معرفي و بكار گرفته شود و از طرف ديگر بايد فرهنگ جاري تغيير داده شود تا تغييرات ناشي از ارتقاي مستمر را پذيرا باشد.
به طور كلي مي توان گفت برنامه ريزي در راستاي آموزش جوامع محلي نتايج مطلوبي دارد كه همخواني كاملي با اصول گردشگري پايدار و پايداري بازار گردشگري دارد. نقش آموزش جوامع محلي در پايداري بازار گردشگري به صورت زير قابل درك است :
- اصلاح نگرش ساكنان محلي به گردشگري به لحاظ منافع اقتصادي، فرهنگي، اجتماعي و ...
- شناسايي مزيت ها و محدوديت هاي توسعه ي گردشگري به ساكنان جوامع محلي
- بهبود و توسعه ي گردشگري در منطقه
- آشنايي جوامع محلي با شيوه هاي برخورد متناسب با گردشگران
- جلب رضايت گردشگران و امكان سفر مجدد به منطقه
- حفظ گردشگران و بازاريابي و تبليغات از طريق آنها (بر اساس تصوير ذهني بعد از سفر و خاطره هاي ذهني )
- تقويت نماي بيروني منطقه در ذهن گردشگران غير بومي
- رونق گرفتن بازار گردشگري در منطقه
-تقويت عناصر فرهنگي منطقه
- تغيير كاربري و توسعه ي اقتصاد جوامع محلي از طريق فروش محصولات محلي
-تعامل و ارتباط موثر فرهنگي ،اجتماعي ،اقتصادي جوامع محلي با گردشگران
- افزايش آگاهي زيست محيطي و نهادينه شدن فرهنگ حفاظت از محيط زيست،‌آثار باستاني و تاريخي و جلوگيري از تخريب و از بين بردن طبيعت و اكوسيستم ها
- درآمدزايي و اشتغالزايي ساكنان بومي و رفع معضلات اجتماعي
- بالا بردن قدرت تشخيص جوامع محلي در
زمينه ي گردشگري ، بخش هاي بازار گردشگري، ‌پايداري گردشگري ، ‌تاثيرات گردشگري و ...
- توانمند كردن ساكنان محلي در زمينه ي فراهم كردن فرايند پايداري بازار گردشگري از طريق بروز استعداد ها ،‌تنوع افكار و ...
-افزايش مهارت هاي جامعه ي محلي در جهت مشاركت در پايداري بازارگردشگري .

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

46 + = 53