به ناحق دست در جیب هم نکنیم

timthumb (1)
مشروح خبر

timthumb (1)

محمود رستمی تبار

خوبی این دنیا به این است که همواره در حال دگرگونی است. هیچگاه ساکن نمی ماند و اگر ساکن و بی تحرک گشت مرده اش خوانند.
دنیای طبیعی فعال است و گرما و سرما و باد و باران و برف و تگرگ و سیل و زلزله و طوفان و رویش و ریزش دارد. همه این تحولات بر مدار و روی محوری تعریف شده و به منظورهای خاصی اتفاق می افتند.
دنیای جوامع انسانی و فردی هم شاهد تغییرات وسیعی است. هر لحظه از عمر انسان شاهد تغییرات بزرگ و کوچک فراوانی است. اگر این تغییرات و جنب و جوش و زیر و زبر نباشد زندگی کسالت آور و بی معنی خواهد بود. همه این تغییرات از فعل و انفعال دستگاه گردش خون تا نقل و انتقال پیام در دستگاه عصبی و تا نمود یافتن آنها در عمل انسان نیز بیهوده نیست. اضطراب، استرس، ترس، شادی، خوشحالی، گریه و زاری، غم، نداری، دارایی و.... در نوع عملکرد و فعل انسان نمود می یابند. همه اینها و حتی همه تحولات طبیعی هدف دارند.
از نظر دین اسلام عالَم مُسَخر انسان است و این یعنی انسان می تواند هم اجزاء آن از باد و خاک گرفته تا اتمسفر و فضا را رام ساخته و از طریق دانش و مهارت آنها را به نفع خویش بکار گیرد، هرچند مالک آنها نیست.
در صحنه تغییرات اجتماعی هم که برونداد آن در رفاه و تعریف سلامت سازمان جهانی بهداشت معنی یافته، تغییرات زیادی رخ می دهد. تغییر دولتها، تضاد جوامع و دولتها، تضاد درون شهری، تضاد درون طایفه ای، تضاد خانوادگی، حتی تضاد نفس اماره و نفس لوامه.... تضادها هم خود بد نیستند چون محک سنجش عیارند هرچند مهم است که در کدام جبهه باشیم.
نتیجه این تضادها و دگرگونی های ناشی از آنها هم مهم است و گاهی محدودیت هایی در مسیر زندگی یعنی فرایند تعیین سرنوشت نهایی انسان ایجاد
می کنند. بعضی اوقات موجبات رفاه را بدنبال دارند و بعضا چهره تلخ خود را در پوشاک و خوراک نشان می دهند.
مثلا؛ در حوزه بین الملل هم سالهاست کنفرانسهایی در حوزه توسعه پایدار برگزار می شود و اهدافی برای ایام مشخصی تعریف می گردند، اما به ناگاه یک حاکمیت قلدر همه تفکرات و اندیشه هایی را که بدنبال کرامت انسان هستند نقش برآب می سازد و ساز ناکوک می زند.
دیروز در سراسر جهان نامهای آشنا و نا آشنایی رهبر و حاکم بودند و امروز دیگر بعضا حتی نام هم ندارند.
دیروز روز دفاع بود و همه می توانستند سهم خود را ادا نمایند و اقشار مختلف جامعه این بار سنگین را بدوش کشیدند و امروز روز ابتلا و امتحان اقشار مرفه تر است تا در این تنگنای معیشتی امتحان پس دهند. یا مستقیم کمک کنند، یا با سرمایه اشان بازار را بهم نریزند و پولشان را در راه توسعه کشور و ساخت و ساز و تولید و صنعت بکار گیرند و هربار با هجوم به سمت یکی از زیر ساخت های اقتصاد آنرا متلاطم نسازند.
امروز همان روزی است تا سلیبریتی ها و مرفهان
بی درد حداقل در فضای مجازی رعایت حال
کوخ نشینان را بنمایند و در استوری و پروفایل به درد مردم نخندند و سگهایشان را در فلان جا به جان مردم نیندازند...
دیروز نرخ برابری دلار با تومان پایین بود و امروز این فاصله به سیزده هزار تومان رسیده است.
چند سال قبل دست بدعا بودیم باران ببارد و امسال شاکر ریزش این همه بارانیم.
امروز کار قوه عدلیه مشکل است چرا که با انبوه کسانی روبرواست که یا به کیفِ دستی زنان رحم نمی کنند یا گاها سارق شاهرگهای حیاتی اقتصاد کشورند و یا بعضا مامور دشمن.....
امروز روز امتحان دولتمردان است تا ثابت کنند با مردم صداقت دارند و معتقد به آرمانهایی که انقلاب بدنبال آن بود -یعنی عدالت اجتماعی و عدالت اسلامی- هستند و واقعا آنانی که به اطلاعات دسترسی دارند اطلاعات را تبدیل به رانت نمی کنند و همچون چکش آن را بر سر آرمانها وارد نمی سازند.
اینک درگذر از زمستان سرد اما پر از نعمت امسال همه زیرساختها، برای آزمودن همه ما فراهم است تا به ناحق دست در جیب هم نکنیم و دستها را برای بهره گیری صحیح و درست از این همه مواهب طبیعی بکارگیریم و از هیاهوی دشمن نهراسیم. چون آسیاب گندم خویش آرد سازیم و بگذار
چق چقه ها کارخویش کنند. مهم آن است دوزخ و بهشت -سرنوشت ابدی ما- نه خریدنی اند و نه دادنی بلکه از طریق فرایند زندگی ما ساخته
می شوند. نگذاریم تاریخ درباره رفتار این برهه از زمان ما بد بنویسد و نگذاریم نسلهای بعد برای از دست دادن موقعیتهای مهم ما را نفرین کنند.
ناگفته نماند که در عین رنج بخشی از اقشار جامعه در تامین معاش، نعمت های بی شماری برای شکر کردن داریم از همین گاز فراوان که در کنارش زمستان را حس نکردیم، تا آن آب روان لوله کشی که مَشکی برای آوردنش پاره ننمودیم از جریان آزاد الکترونها در سیم برق که تاریکی را حس نکردیم، تا بنزین درون خودروهایمان که برایش صف نبستیم، از نان فراوان برگفته از گندمهای وطنی تا امنیت پربهای مفقوده در برخی کشورهای جهان، از صفا و همدلی و همدردی بخش اعظم جامعه با هم که در زلزله 96 شاهد بخشی از آن بودیم تا
پیشرفت های پزشکی و علمی بی مانند و تا این همه باران بی منت خدایی و رودهای پرآب و تالاب های مملو و سرابهای خروشان ....
مانده است همت ما و فکر ما و وحدت آحاد جامعه و از همه مهمتر توکل بر خدا برای گذر از این برهه از زمان برای گرفتن نمره قبولی از کارساز جهان.
امروز روز ابتلا و آزمون سختی است برای همه.... چرا که سرنوشت ما در رهن اعمال ماست و هدف از خلقت سنجش میزان نیکوکاری ماست و بس....
امید است در این بهارطرب انگیز نسیم رویشگر باشیم و نقش زِلان جانسوز را بازی نکینم.
فرقی نمی کند چه آنکس آنقدر توان دارد که کیفی برباید یا آنکس که به بهانه کمی حقوق لحظه ای از ادای وظیفه بازماند و تا آنکس که چشم طمع به خزانه ای از خزائن بیشمار این سرزمین دارد.
همه در قبال اعمال هم مسئولیم. چرا که معنی مسئولیت اجتماعی و امر به معروف و نهی از منکر جز این نمی تواند باشد.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 + یازده =

86 + = 89