جایگاه رفیع پاتیل در رسانه ملی!

وحید حاج سعیدی
هر چند الان در برهه حساس پسا کرونا هستیم و خلق اله شبیه اسکرت و دیه گو در فیلم عصر یخبندان در حال آماده سازی خودشان برای رهایی از بزرگترین پاندمی تاریخ یا همان همه گیری بیماری هستند ولی این دلیل نمی شود ملت بی خیال رسانه ملی شوند و از برنامه های فراسودمند و ماریناد شده که لابلای بی شمار پیام بازرگانی پخش می شوند، غافل شوند!
البته پیش خودمان بماند رسانه ملی ای که قرار بود یک روز دانشگاه شود، متاسفانه سطحش تا یک مدرسه کپری چند پایه پایین آمده است و نقداً با تبلیغات شبانه روزی و بی وقفه تی و جارو و دیگ و پاتیل و … در حال برداشتن فاصله ها و درنوردیدن مرزهای تبلیغات است!
به قول شاعر « چند ملاقه مه در پاتیل می ریزم و به پستخانه می روم/ می خواهم این وقت صبح را به نشانی ات پست کنم/ برای تو فکر می کنی فاصله های را نمی شود برداشت!»
واقعیت این است که تبلیغات در رسانه ملی چنان قورچ مرز های خلاقیت و نوآوری را در آورده است که آدم دلش می خواهد مثل نقی معمولی زوزه بکشد و به جای سه وعده غذای ارگانیک و مغذی پخته شده در پاتیل های تبلیغاتی مورد نظر، فقط غبطه بخورد! والله اگر دو هزار سال پیش خلق اله برای دیدن عجایب رو به آسمان می کردند و پهلوی بغل دستی شان را با سقلمه سوراخ می کردند که داداش «بِنگر عجایب سما را» ؛ الان دوره و زمانه پشت رو شده و باید گفت: «بنگر عجایب سیما را!» در حقیقت این مدل تبلیغات و خواص جادویی و منحصر به فرد به ویژه در خصوص دیگ و پاتیل آن هم به صورت قسطی ما را یاد باب اسفنجی می اندازد که خطاب به دوستش می گفت: «پاتریک ما دیگه پولدار شدیم قوانین فیزیک روی ما تاثیر ندارن!»
یعنی اگر عزیزان تولید کننده این قبیل وسایل آشپزخانه بابت خواص ماورایی دیگ ها و پاتیل های تولیدی شان، که طعم لذیذ، سلامتی، نشاط و تندرستی را یکجا به ارمغان می آورند یک گونی اسکناس تا نخورده مطالبه کنند، باز هم می ارزد ولی دوستان این لوازم را با بیشترین تخفیف و حتی به صورت قسطی عرضه می دارند و تنها به سلامتی خانواده و راحتی بانوی ایرانی در آشپزخانه می اندیشند!
البته پیش خودمان باشد خدمات گسترده صدا و سیما بر هیچکس پوشیده نیست و بنده شخصاً دعاگوی وجود پنازنین عزیزان دست اندر این رسانه چند صد هکتاری هستم که با وجود چالش های مالی گسترده و نوسانات دلار که خرید فیلم ها و سریال های کره ای – ژاپنی  را مختل کرده ، به همین مختصر تبلیغات سوفسطایی  و بی وقفه در خصوص دیگ، پاتیل، قابلمه، ماهیتابه، سماور، چاقو، رنده و … بسنده کرده اند و همین که زبانم لال گلاب به رویتان قلیان، فندک، ذغال، پیپ، جای سیگاری، تنباکو، سوسیس، کالباس و … تبلیغ نمی کنند و خواص دارویی و جادویی برای این اقلام نمی تراشند، پرچم شان بالاست! رویاهایتان نقره فام…

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 1 =