داستان علی دایی و زلزله کرمانشاه

مشروح خبر

اخيراً خبرگزاري ايسنا گفتگويي با علي دايي در خصوص مسايل مختلفي ورزشي و كاري وي انجام داده و از آنجا كه بخشي از مصاحبه به مباحث زلزله آبان ماه سال 96 در كرمانشاه مربوط مي شود ، اين بخش را عيناً تقديم خوانندگان عزيز روزنامه مي كنيم :
ايسنا : می‌خواهیم درباره مباحث زلزله کرمانشاه و
شما به این مساله هم صحبت کنیم. جزو افرادی بودید که از همان ابتدا به این مساله ورود کردید و با جمع‌آوری کمک‌های مردمی قدم‌های مثبتی برداشتید اما چند وقتی است در این زمینه صحبت‌هایی درباره سلبریتی‌ها و از جمله شما انجام شده است. می‌خواهیم درباره اقدامات‌تان در کرمانشاه و این که عنوان شده پول‌ها در کجا هزینه شده، صحبت کنیم.
دايي : این مساله برای خیلی‌ها سنگین آمد و برایشان سنگین تمام شد. به خاطر آن هر کاری کردند که یک جوری این مساله را لوث کنند و هزار مساله به خیلی‌ها چسباندند. بعضی‌ها که وظیفه‌شان هم بوده و هست و اسم‌شان را نمی‌آورم آن‌ها باید خیلی کارها می‌کردند. تا زمانی که برخی مسئولان هستند وظیفه علی دایی نیست که این کارها را بکند. علی دایی چه کاره است؟
متاسفانه چون مسوولان نیامدند تا درست کمک کنند، امثال علی دایی ورود کردند. روزهای اول که زلزله‌زدگان (کرمانشاه) آب و غذا نداشتند. ما وظیفه خودمان دانستیم که این کار را بکنیم. حتی در روز اول همه رفقایم به من گفتند این کار را نکن اما ما پی همه چیز را به تن‌مان مالیدیم
چرا که من به پاکی و صداقت خودم ایمان دارم. کسی نمی‌تواند
کوچک‌ترین مساله مالی از من پیدا کند.
نگاه کنید کسانی که این صحبت‌ها را کردند چه کسانی هستند؟ من حاضرم همین الان بیایید همین مساله‌ای که «از کجا آورده‌ای» را اجرا کنیم. بازرسی کل کشور بیاید ببیند الان من، عقبه من و گذشته من را کنار یکدیگر
بگذارد و برای آقایان را هم کنار هم بگذارد. ببینید آیا من سربلند بیرون می‌آیم یا نه. همه چیز به شعار دادن نیست. آن‌هایی که داد می‌زنند و شعار می‌دهند هیچ وقت هیچ کاری نمی‌کنند.
من وظیفه‌ام بوده کار کوچکی برای هموطنم بکنم. فرقی نمی‌کند که کُرد یا تُرک باشد. همه هموطن من هستند. انسانیت ایجاب کرد که ما وارد شویم. متاسفانه مردم مشکلات ما را نمی‌دانند. شما اگر یک جواز بخواهید بگیرید هزار مکافات دارد. روز اول به چند جا رفتیم و به ما گفتند بروید و کارهای فرهنگی را بسازید. مدرسه بسازید. موقعی که هموطن من جایی برای زندگی ندارد، خانه ندارد، به مکان فرهنگی برود و چه کار کند؟ برود سینما؟
وقتی در خاک و خل می‌خوابند آیا به مکان فرهنگی می‌شود بروند؟ خیلی‌ها به من پیشنهاد دادند پول جمع شده را در ساخت مکان‌های فرهنگی خرج کنم که بعدا
بگویم علی دایی به اینجا کمک کرد اما من چنین کاری نکردم چرا که من مدیون این مردم هستم.
این مردم کارهای زیادی برایم کردند. این مردم به صورت غیر مستقیم کارهای زیادی برای من کردند کسی که در حرم امام رضا (ع) یک لحظه من را به یاد بیاورد از لحاظ
معنوی برای من کار زیادی کرده است. من همیشه خودم را مدیون این مردم می‌دانستم و الان امانتدار این مردم هستم.
من هم راحت می‌توانستم خیلی وقت پیش چند ساختمان بسازم و بگویم مردم این کار من است اما سعی کردیم
چیزی بسازیم و در اختیار مردم بگذاریم که ماندگار باشد و همه بدانند که می‌شود کار کرد و می‌شود بدون اختلاس، دزدی و... کار کرد. اما بعضی‌ها این چیزها را نمی‌توانند قبول کنند و فقط می‌آیند و داد می‌زنند. عده‌ای تریبون مجلس را در اختیار گرفته‌اند و داد می‌زنند. من از دو نفر
شکایت کردم و باید در دادگاه پاسخگو باشند. اگر شما مسلمان هستید تا نفهمیدید که من چیکار کردم، می‌توانید
به من اتهام بزنید؟ این‌ها اکاذیب است و آن‌ها از موقعیت‌شان
سوء استفاده می‌کنند و برای انتخاب شدن در دور بعد داد و
فریاد می‌کنند. الان هم حاضرم بررسی شود که این آقایان
برای کرمانشاه چه کار کردند و من چه کار کردم.
من آدم سیاسی نیستم و فردا نمی‌خواهم مسئولیتی بگیرم.
من دکترا قبول شدم اما نرفتم. دو جلسه رفتم و دیدم وقتم را می‌گیرد و نمی‌توانم وقت کافی برای آن بگذارم. شاید مثل آب خوردن می‌توانستم بروم دکترایم را بگیرم اما چنین کاری را نکردم. چون نه دنبال پست دولتی هستم و نه جایگاهی می‌خواهم. همین که اجازه دهند من زندگی خودم را بکنم شکرگزار خدا هستم.
تا الان من نه از جایی یک ریال وام گرفته‌ام و نه یک متر
زمین گرفته‌ام. هرچه در زندگی‌ام دارم خودم زحمت کشیده‌ام و عرق ریخته‌ام. شاید بعضی‌ها به این اعتقاد نداشته باشند اما من از مرحوم پدرم یاد گرفته‌ام که یک متر
زمین بنیادی هم در عمرم نخرم. شاید خیلی‌ جاها به من پیشنهاد دادند و ممکن بود خیلی‌ها وسوسه شوند اما من این کاره نیستم. قبلا هم گفته‌ام پولی که به صورت درست به دست می‌آورم را به زور می‌توانم خرج کنم بعد بیایم پول مردمی که با هزار تومان و ۲ هزار تومان
و ۵ هزار تومان جمع شده را بخورم و خودم را مدیون این مردم کنم؟
متاسفانه هجمه‌هایی بود که مجبور شدم جواب آن‌ها را بدهم و از لحاظ قانونی هم اگر قانونی باشد، مطمئنا پیگیر آن خواهم بود و آقایان باید حرف‌های خودشان را اثبات کنند. تنها من نبودم، حداقل ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر برای انجام این کار و کمک به مردم زلزله‌زده درگیر این کار بودند. بعضی‌ها انبار به رایگان در اختیار ما گذاشتند. هیچ وقت یادم نمی‌رود که یک خانم محجبه و تقریبا مسنی آمد و به من گفت پولی ندارم و نمی‌توانم کمک کنم اما تا روز آخر چادرش را به کمرش بست و آنجا کار کرد.
این‌ها برای من ارزش دارد. بعد یک عده که فقط بلدند شعار بدهند و با این صحبت‌ها سر مردم را کلاه بگذارند و کاری نکنند و شاید هزار کار دیگر هم انجام دهند می‌آیند
به امثال من که داریم کاری را انجام می‌دهیم گیر می‌دهند.
الان هم بعد از این همه مدتی که به ما گیر دادند ما یک روستا
را انتخاب کردیم که حتی تا دو ماه پیش هنوز بعضی از وسایل
خانه زیر آوار بود. داریم آن روستا را می‌سازیم و فکر کنم تا هفته آینده حداقل ۱۰ خانه کامل تحویل روستاییان ساکن آنجا می‌دهیم. سعی می‌کنیم این کارمان را ادامه دهیم. این کار ما اینجا تمام نمی‌شود. یک شرکت معتبر و تکنولوژی بالا انتخاب کردیم که دیگر اگر یک
زلزله کوچک آمد این خانه‌ها ترک نخورد و مشکل
ایجاد نشود.
دیدیم که چند روز پيش در کرمانشاه دوباره زلزله آمد. باید ما چیزی درستی کنیم که مردم با خیال راحت در آن زندگی کنند. این کار را هم می‌کنیم. با اینکه این خانه‌ها تعداد محدودی است اما سعی کردم امانتدار درستی
برای مردم باشم. از روز اول دادستانی و قوه قضاییه می‌دانند
که چه مقدار پول به این حساب‌ها آمده، الان کجا صرف می‌شود، سودش چقدر بوده و کجاست. همه این‌ها مشخص است.
متاسفانه با داد و فریاد چیزی درست نمی‌شود. موقعی که آرامش داشته باشیم راحت‌تر می‌توانیم کار کنیم.
در همه جای دنیا کسانی که کارهای بزرگ می‌کنند، اصلا خبری ازشان نیست. من هم مجبور شدم جواب این‌ها را بدهند تا مردم یک هزارم درصد فکر نکنند آقایان چیزی می‌گویند که به واقعیت نزدیک باشد.
شاید افراد دیگر صحبت نکردند و جوابی ندادند اما من خودم می‌دانم چه کار دارم می‌کنم و همه این‌ها را جمع کردیم و تا روز آخر در اختیار مردم قرار می‌دهیم. من این اسناد و مدارکم را در اختیار نماینده مجلس و فلان و بیسار نمی‌گذارم. من اصلا نباید به آن‌ها گزارش بدهم و گزارشم را هم به مردم می‌دهم. در صفحه‌ای که دارم از روز اول گزارش‌ها را می‌دهم. شما ببینید بالای ۲۵۰ کامیون و کفی فرستادن شوخی نیست.
البته همه را مردم کمک کردند و من کوچک‌ترین کار را اینجا انجام دادم. همان طور که گفتم امثال همان خانم به من کمک کردند که بتوانم این کامیون‌ها را بار کنم و بفرستم. پول آن‌ها بوده که توانستم کانکس، حمام، دستشویی و چادر بخرم و برای مردم زلزله‌زده بفرستم. الان هم شاید شما باور نکنید ولی خیلی از دوستانم، اجناس را با قیمتی که برایشان تمام شده به ما می‌دهند. مطمئن باشید تا ریال آخر پاسخگوی مردم هستم
و نه کس دیگر.
من به هیچ احدی به غیر از مردم گزارش نمی‌دهم. این آقایان هستند که باید به مردم گزارش دهند که چرا وضع اقتصادی ما این طور شده؟ چرا اینهمه دزدی شده؟ چرا اینهمه دلارهای ۴۲۰۰ تومانی سرجایش برنگشته است.
اینها را باید آقایان بگویند نه من. من کار خودم را می‌کنم و به مردم هم جواب می‌دهم. خدا را شکر هم در فعالیت اقتصادی‌ و هم در زندگی‌ام همه چیز سالم است و هیچ ابایی ندارم که آقایان داد بزنند، جیغ بزنند و حتی تظاهرات کنند.
من پاسخگوی این افراد نیستم. آن‌ها باید پاسخگوی من و ملت ایران باشند. ما مردم خیلی خوبی داریم. شریف‌ترین مردم دنیا را ما داریم. بسازترین مردم دنیا را ما داریم. نباید این مردم را اینقدر اذیت کنیم. ما باید همه جوره نوکری این مردم را بکنیم.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 14 =

8 + 2 =