سرمقاله /آتش سوزی جنگل و انتظار از سیستم قضایی کشور

محمود رستمی تبار
هر سال در فصول گرم سال و با آغاز خشک شدن گیاهان روئیدن ناشی از بارش باران شاهد سوزاندن و سوختن گیاه و جنگل و مرتع هستیم. گویا کبریت کشیدن از زمین خالی وسط شهر تا بیابان های اطراف و تا زمین های کشاورزی و متاسفانه تا بلندای ارتفاعات زاگرس و البرز به عادت مردمان سرزمینم تبدیل شده است. این وضعیت تاسف بار هر سال خسارات زیادی بر کشور تحمیل می نماید. خسارت آلودگی هوا و شکست طرح ترسیب کربن، خسارت بد منظر شدن محیط زیست، خسارت از دست رفتن هزاران تن علوفه، خسارت سوختن هزاران اصله درخت بزرگ و کوچک، خسارت تلف شدن هزاران گونه مختلف گیاهی و جانوری، خسارت تباهی زمین های کشاورزی و صد البته خسارت تاسف بار سوختن مدافعان حریم طبیعت و جنگل و مرتع.... اینها همه خساراتی هستند که سرمایه های ما را هدر
می دهند. شاید برخی از علل آنرا بتوان در موارد زیر جستجو نمود. در دوره نهم مجلس شورای اسلامی در سال 93 طرح تحقیق و تفحص از اداره منابع طبیعی کشور تصویب ولی به علت گذشت زمان در 5 اردیبهشت 97 در مجلس دهم آماده اما قرائت نشد و مجلس علیرغم هزینه های سنگین این طرح رای به تحقیق و تفحص مجدد داد. شخصا از رادیو مستمع مشروح این جلسه بودم. مجلس دهم به انجام رسید و متاسفانه از نتیجه آن خبری نشد و با شکل گیری دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی این طرح باز هم به سرنوشت طرح قبلی دچار گردد و گویا این دور تسلسل باطل تکرار و جز هزینه نفعی برای ملت و کشور و طبیعت نداشته باشد. در حوزه محیط زیست کم توجهی های فراوانی چه از طریق مجلس و اختصاص بودجه و چه بوسیله مجریان موظف صورت گرفته است. علیرغم حرکت های محیط زیستی در کشور و بویژه در دوره اول دولت تدبیر و امید عامه مردم به دلایل مختلف نسبت به این حوزه بی توجه هستند. یکی از بارزترین کم توجهی ها در حوزه سیاستگذاری، موازی کاری نهادهای مشابه در این حوزه است. سازمان محیط زیست باید در کشور بطور مستقل و علمی عمل کند، متاسفانه در بسیاری از موارد به علت عدم استقلال تنها راهگشای موانع برای رشد مداران حوزه صنعت و اقتصاد بوده است.

از سویی دو سال از تصویب و اصلاح قانون مدیریت بحران کشور می گذرد. هنوز از سرنوشت دستورالعملهای اجرایی آن و ابلاغ به سازمانهای موظف خبری نیست و نتیجه عملی آن را در ناهماهنگی های اخیر بین وزارت جهاد کشاورزی و نیروهای مسلح بعنوان دو سازمان اصلی موظف در مدیریت و اطفاء حریق مشاهده می کنیم.
علیرغم سابقه دهها ساله سازمان محیط زیست در کرمانشاه و وجود چندین منطقه حفاظت شده طبیعی و جنگلهای متعدد, منطقه فاقد پایگاه اطفاء حریق مجهز می باشد. موافقت اخیر ریاست محترم سازمان محیط با پیشنهاد نماینده محترم اورامانات برای احداث یک پایگاه 120 مترمربعی و احتمالا در منطقه حفاظت شده بیستون خود گویای نگاه کم اهمیت تلقی نمودن حفظ محیط زیست ایران است. چرا که یک پایگاه کوچک در حد یک ساختمان آتش نشانی در درون شهرها برای سه استان آنهم در فاصله 180 کیلومتری منطقه حفاظت شده بوزین و مرخیل چه پیامی دارد؟
سالهاست بهره بردارن موروثی از درخت «دارون» یا سقز, سقز یا همان شیره درخت را گرفته و در بازار خارجی بصورت خام عرضه می کنند. متاسفانه برخی شنیده ها حاکی است بعلت تصمیمات دیرهنگام در اعطای مجوز و بدون اطلاع رسانی دقیق و البته زودهنگام و احتمالا دلال بازی موجبات نارضایتی عده ای فراهم و همین امر موجب کینه و عداوت گشته و با کبریتی خشم خود را تخلیه می نمایند. این موضوع در مورد سایر انتفاعهای طبیعی نیز وجود دارد. این نمونه ای از تصمیمات این اداره در حوزه منابع طبیعی است.
متاسفانه علیرغم تکرار آتش سوزی ها و سوختن و جان باختن عزیزانی, ادارات منابع طبیعی بطور روشن و واضح علل را بررسی و یا حداقل اطلاع رسانی نمی نمایند. در این راستا و برای تسکین دل مردم عزیز و دلسوختگان این راه و احقاق حق جان باختگان و خسارت دیدگان این وضع , دادستانهای محترم بصورت جدی به مسئله ورود نمایند تا بیش از این خاطیان سهل انگار و حادثه آفرینیان متعمد آتش بر جان و روح مردم ما و جنگل بعنوان ریه های زمین نیندازند. امید است بهنگام وقوع حوادثی که موجب تخریب طبیعت و یا سوختن آن است قوه محترم قضاییه همانند حضور در محل وقوع جرایم دیگر در صحنه حاضر و با پیگیری قضایی موضوع، وظیفه خود را در قبال اصل 50 قانون اساسی ایفا نماید. انتظار داریم، نهادهای مسئول و نظارتی و اجرایی و رسانه ای در مرکز آنچنان که برای برسی حوادث پایتخت بسیج می شوند در حوادث مختلف سایر نقاط دور و نزدیک بطور مشابه عمل نمایند.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

83 + = 88