سرمقاله /جنگل های زاگرس قربانی هر ساله حریق

ثریا ملکی
طبیعت همواره دستخوش آسیب بشر بوده و هست یکی از این آسیب ها که بصورت جدی و اثر گذار آثار آن تاثیر می گذارد آتش سوزی های سهوی و عمدی در فصل های گرم سال است‌.بیشتر این آتش سوزی های مراتع و جنگل ها در رشته کوه زاگرس اتفاق می افتد. زاگرس با پوشش درختان بلوط، ون و…همواره طعمه ناجوانمردانه حریق است و در این آتش سوزی ها علاوه بر سوختن حجم وسیعی از مراتع و جنگل ها، گونه های متنوع جانوری هم طعمه حریق می‌شوند. به علت کوهستانی بودن و شرایط خاص این مناطق اطفاء حریق با دشواری های فراوان روبرو است، سرعت بالای حریق، گرمی هوا، وزش باد و خشک بودن مراتع باعث پیش روی سریع آتش سوزی می شود‌. ممکن است حریق عمدی یا سهواً صورت گیرد. اگر سهوی باشد یک لحظه سهل انگاری باعث آتش سوزی جنگل و مراتع می شود که خسارات آن جبران ناپذیر است و اگر هم عمدی باشد این سوال پیش می آید که ایجاد این آتش سوزی ها چه سودی به حال این افراد دارد؟! جنگل های زاگرس دارای گونه های نادری از حیوانات و گیاهان است که با آتش سوزی های اخیر شاهد از بین رفتن نسل بسیاری از این گونه های جانوری و گیاهی بوده ایم. در سالیان گذشته با آتش سوزی هایی که در دامنه های زاگرس به وجود آمد سمن های زیست محیطی و مردم عادی بدون هیچ گونه تجهیزاتی سعی در خاموش کردن آتش سوزی کردند تا جایی که چند نفر از این افراد در طعمه حریق شدند و جان خود را از دست دادند، نمونه آنها دو برادر از سمن چیای مریوان بودند که به همراه دو محیط بان جان خود را از دست دادند و متأسفانه امسال هم شاهد بودیم که چند نفر از محیط بانان جان خود را در این راه از دست دادند، که آخرین مورد آن جان باختن یکی از نیروهای نظامی در خاموش کردن حریق منطقه بوزین و مرخیل بخش باینگان شهرستان پاوه بود.جای تعجب فراوان اینکه امسال نه تنها در جنگل های زاگرس بلکه در جای جای کشور و پهنه های سبز مانند پارک چیتگر و شهرهای دیگر مانند شیراز و خوزستان افرادی به عمد باعث آتش سوزی هایی شدند که هدف آنها از این اقدام مجرمانه و مخربانه نا مشخص است.
آثار زیان بار گستردگی آتش سوزی نابود شدن درختانی بود که حاصل قریب به چهل سال زحمات و هزینه هایی برای پرورش آنها شده است.
در آتش سوزی های اخیر نیروهای نظامی هم به کمک آحاد مردم و سمن های زیست محیطی برای خاموش کردن حریق آمده بودند، اما به علت نبودن امکانات کافی و نداشتن تجهیزات حتی با وجود خاموش کردن حریق باز هم بعد از مدتی درختان و گیاهان نیم سوز شعله ور شدند و دلیل این کار خاموش کردن سطحی آتش بود
آتشی که به قول معروف زیر خاکستر بود دوباره جان گرفت و زبانه کشید.
متأسفانه کشور ما تجهیزات و امکانات کافی در زمینه اطفاءحریق را ندارد و سالانه شاهد تلفات انسانی فراوانی در این زمینه هستیم. بیشترین اقدامات در مهار و خاموش کردن آتش از طرف مردم به صورت داوطلبانه صورت گرفته است، نهادهای نظامی نیز همپای مردم و سمن ها برای مهار آتش، به یاری آمده اند. اما حضور فیزیکی و تلاش های این افراد تنها یک قسمت از کار است در صورتی کار ساز خواهد بود که تجهیزات پیشرفته اطفاء حریق را در اختیار داشته باشند تا بتوانند در کوتاه ترین زمان ممکن هم آتش سوزی را مهار کنند و هم کمترین میزان خسارت را داشته باشیم که متاسفانه چون این امکانات وجود ندارد در چند روز اخیر شاهد فوت یکی دیگر از داوطلبین مهار آتش بودیم.
با توجه به اینکه مراتع زاگرس از مناطق حائز اهمیت و دارای درختان چند صد ساله بلوط و دیگر گونه های گیاهی است لذا به عنوان چراگاه و زیستگاه برای پرورش دام هم اهمیت فراوان دارد و متقابلاً از لحاظ حفظ چراگاه برای دام عشایر زندگی و معیشت کوچ نشینان نیز با خطر جدی مواجه است.
با از بین رفتن مراتع دامداران بیشترین متضررین این فاجعه خواهند بود و زندگی دام ها با خطر جدی مواجه است.پس اگر همه ما نکات ایمنی را در این مسیرها رعایت کنیم و هنگام عبور و یا سکنی گزینی در مراتع و جنگل ها رعایت احتیاط کامل داشته باشیم چنین فاجعه های خسارت باری دیگر به بار نخواهد آمد.
ثریا ملکی

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 34 = 43