سرمقاله/نفس های آخر کادر درمان

چه بر ســـرمان آمــده که اینطور نامهــربان شــده ایم و دل مان برای هیچ کس نمی ســـوزد، کـــی اینقدر بی رحم شده ایم؟ چرا اینقدر سنگدل شده ایم که هیــچ کس را غیـر از خودمان نمی بینیم... باور کنید کادر درمان خسته هستند این اصلاً بزرگ نمایی نیست چندین ماه مداوم است که آنها هم اینگونه دارند از جان مایه می‌گذارند و ما زحمت یک ماسک زدن یا در خانه ماندن را به خودمان نمی دهیم. ظرفیت بیمارستان‌ها پر شده و خیلی از پزشکان و پرستارها حتی دیگر توان سرپا ایستادن را هم ندارند، آنها هم مثل ما انسان‌ هستند با همان عواطف انسانی، آنها هم دل شان برای عزیزان شان تنگ شده، تمام روزها و شبهای شان را با لباس‌هایی که چند کیلو وزن دارد، با ماسک و شیلد و دستکش سپری می‌کنند و این وسایل اضافه خستگی را چند برابر می‌کند، در حالی که خیلی از ما نمی‌توانیم یک ماسک را روی صورت مان تحمل کنیم. آنها چندین ساعت متوالی بی وقفه ماسک می زنند و لباس محافظ می‌پوشند، آن هم در این هوای گرم و طاقت فرسا. طرز فکر اشتباهی که ما را تا پرتگاه نابودی کشانده این است که می گوییم مگر در قبال این کارها حقوق نمی‌گیرند! این در حالی است که آن پزشک یا پرستار هم طبق قانون می‌تواند یک شیفت کار کند یا مرخصی بگیرد و به مسافرت برود یا طبق قانون وقتی که شرایط برایشان سخت و طاقت فرسا و خطرناک می شود استعفاء دهند، ولی آنها قانون را فراموش کرده و انسانیت و وجدان را ترجیح داده اند حتی خیلی از پرستاران و کادر درمان حقوق شان را سر وقت دریافت نمی کنند، اما باز هم وجدان کاری خود را در نظر می گیرند و به فکر همنوعان شان هستند ...
آنها که مدت های متمادی است که سری به خانه هایشان نزده‌اند، خانواده و پدر و مادرشان چشم به راهند، فرزندی که دلتنگشان شده و همسری که روزشماری می کند برای دیدار دوباره، با تمام این اوصاف و هشدارها خیلی از ما این روزها بار سفر بسته‌ایم با این فکر که کرونا به سراغ ما نمی آید.
ما کلاً جماعت فراموشکاری هستیم خیلی زود یادمان می‌رود چندین نفر از کادر درمان در شهرهای مختلف جانشان را برای حفظ سلامتی ما از دست دادند، یادمان می رود که چند خانواده در این روزها و ماه ها داغدار شده اند.
وقتی فیلمی از شهادت کادر درمان در فضای مجازی می بینم همه خود را ناراحت نشان می‌دهند و کامنت هایی می گذارند که آدم از تعجب چشمانش گرد می شود، که آیا این افرادی که در خیابان‌ها و سفر هستند و پروتکل های بهداشتی را رعایت نمی‌کنند چه کسانی هستند ؟! ما فقط در فضای مجازی قشنگ زندگی می‌کنیم و زیبا سخن می‌گوییم ولی در واقعیت دریغا !!
با فرارسیدن فصل پاییز و تقارن دو اپیدمی ویروسی کووید ۱۹ و آنفلوآنزا وضعیت خطرناک تر هم خواهد شد، تنها راه مبارزه رعایت پروتکل های بهداشتی، سفر نکردن و در خانه ماندن است با توجه به وضعیت خطرناک و نگران کننده فصل پاییز کادر درمان و پرستاران بیش از پیش دست به گریبان مبارزه با این بیماری خواهند بود، از طرفی آمار بالای مرگ و میر بیماری کرونا موجب خستگی مضاعف و در برخی موارد افسردگی پزشکان و پرستاران و کادر درمان می‌شود.
با مرگ بیش از ۲۶ هزار نفر از هموطنانمان ما هنوز باور نکرده‌ایم که این بیماری بسیار خطرناک است و با کسی شوخی ندارد، تا چند روز تعطیل می شویم جاده های منتهی به شمال آنچنان ترافیکی می‌شود که در تخیلاتمان هم نمی گنجد. ما چه موقع قرار است این هشدارها را جدی بگیریم؟
در حال حاضر زدن ماسک در محل کار و کوچه و بازار و در اجتماعات و نرفتن به عروسی و عزاء و مهمانی از راهکارهای بسیار مهم است.
پزشکان و پرستاران خط مقدم مبارزه اند...
اما واقعیت این است که این تیم بسیار خسته شده اند و باید خیلی مراقبت کنیم که اوضاع از توانشان خارج نشود، که اگر وضعیت بحرانی از توان کادر درمان خارج شود باید در انتظار فاجعه ای جبران ناپذیر باشیم. حمایت دولت و حاکمیت هم برای کسب و کارهای آسیب دیده بسیار واجب است، چرا که غم نان، ترس مبتلا شدن به کرونا را از بین می برد.
ویروس کرونا معضلی نیست که شکست آن را فقط از مردم بخواهیم، دولت و مسئولین هم در این میان سهم مهمی دارند، مردم و دولت لازم و ملزوم هم هستند، که هر کدام در این بین کم‌ کاری کنند رشته کار از دست می‌رود.
مردم هم قبول دارند که دولت مشکلات دیگری هم دارند، چرا که دولت باید در دو جبهه بجنگند جبهه کرونا و جبهه سیاسی و اقتصادی کشور. در این بین مردم اگر رعایت نکنند علاوه بر اینکه فشار مضاعفی بر کادر درمان وارد می‌شود از نظر اقتصادی نیز دولت لطمه می بیند.
روزهای تلخ و سختی را می‌گذرانیم هر لحظه خبر بیماری و مرگ یکی از عزیزان ، دوستان و آشنایان جان های خسته مان را بیش از پیش رو به زوال می برد.
کرونا این ویروس بد و بی ریشه به تاخت پیش می‌رود و گویی روح زندگی را نشانه گرفته و ما نظاره‌گر دفن آرزوهایمان شده ایم.
در این بین کادر درمان حال روز عجیبی دارند شجاعانه لباس رزم سفید پوشیده و مظلومانه می‌جنگند و وقتی کرونا همچنان می تازد و قربانی می‌گیرد ، کادر درمان در سخت‌ترین شرایط جسمی و روحی برای بازگشت بیماران کرونایی تلاش می‌کنند.
در این شرایط تنها وظیفه ای که به عهده ماست رعایت پروتکل های بهداشتی است که در مقابل کاری که کادر درمان انجام می‌دهند، اصلا کار سختی نیست سفرهای غیرضروری را انجام ندهیم، از ماسک استفاده کنیم، تا بهبودی کامل از رفتن عروسی و عزا و مهمانی خودداری کنیم. و در نظر داشته باشیم انصافاً کادر درمان فوق العاده خسته هستند.
با آرزوی بهبودی و سلامتی همه بیماران و از بین رفتن ویروس منحوس کرونا
️ گزارش از ثریا فخری

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 + 4 =