سرمقاله /چشم درمقابل چشم

فاضلی پیرکاشانی
باز هم شـــهادت مرد بزرگی از این ســرزمین و باز هم زیان غیرقابل جبـــران، انسان های که لنگرکشور هستند و به راحتی در کسری از زمان و آن هم در خیابانهای همین سرزمین و نه در جبهه جنگ و در جلو چشمان شهروندان با طراحی و کینه دشمنان شقی و تاسف بارتر این که به دست خائنین، مزدوران و خودفروشان به بیگانه به درجه رفیع شهادت نائل می شوند، امان از عفونت های داخلی ناپیداست هم بیشتر زجر می دهد و هم کشنده تراست. ولی سئوال اینجاست تاکی باید تحمل کنیم؟! وتا کی باید بنشینیم وشاهد از دست رفتن سرمایه های این سرزمین ستُرگ باشیم؟ چقدر باید زمان صرف بزرگ کردن، پرورش و آموزش کنیم تا بزرگان و قهرمانان ملی دیگری ساخته شوند وکشور از وجود آنان بهره گیرد؟ تازه چه تضمینی هست آنان نیز به شهادت نرسند؟ چون همزمان ما که نیرو می سازیم او هم سرمایه گذاری می کند آموزش می دهد و تازه تجربه هم دارد، می داند چطوری برنامه ریزی کند، چگونه نیروهای خائن وطنی به چنگ بیاورد و چطوری نقاط ضعف ما را پیدا کند و از نقاط کور مرزی وارد لایه های درونی جامعه ما نماید. پس ما چرا دست رو دست گذاشته ایم، آیا به نظرشما عدم انتقام ما دشمن را پرروتر نکرده است؟ همه می دانندکه این عمل زشت کار اسرائیل است و تا بحال دانشمندان دیگری از کشور عزیز ما را به شهادت رسانده است، تمامی شواهد و قرائن اثبات می کند و نیازی به مماشات با این دولت یاغی و شرور وجود ندارد، این نیز یک جنگ است و اگر نکشی ترا می کشند آن پیر فرزانه خدایش رحمت کند گفت جنگ جنگ است و عزت و شرف ما درگرو همین جنگ است ما همیشه گفته ایم که اهل جنگ نیستیم و ایران در دویست سال گذشته به شواهد تاریخ به هیچ کشوری حمله نکرده است… ولی ترور دانشمندان ما خود نوعی جنگ و حمله ای است از جانب دشمن، باید به آن پاسخی قاطع درخور شان شهیدان وطن داده شود بلکه بیشتر نه یک ذره کمتر، رونن برگمَن نویسنده اسرائیلی سران کشورخود را درکتاب برخیز و اول تو بکش به کشتن بیشتر ترغیب کرده است اگر ما روزی که ترامپ قماربازسپهبد سلیمانی آن قهرمان ملی ما را به شهادت رساند موشک های خود را خرج پادگان خالی عین الاسد نمی کردیم و در بیخ گوش خودمان پایگاه پراز نیرو او را در بحرین و امارات می زدیم یک تیرو دو نشان کرده بودیم هم آمریکا نظامیان خود را درتابوت به کشورش برمی گرداند و هم این جوجه کشورهای خاورمیانه به ما جرات خیانت نداشتند و بیشتر از قد وقواره شان قُدقُد نمی کردند. اصلاًسفارش به جنگ نمی کنم، جنگ بد است و خانمانسوز ولی وقتی ما را می کشند باید دست روی دست بگذاریم، استفاده از هرچیزی باید به موقع خود باشد اگر نشد دیگرآن ارزش واقعی خود را ندارد آذوقه را برای زمستان ذخیره می کنند اگر استفاده نکردی نم می گیرد،کپک می زند و ازبین می رود، جوان باید در زمان خود جوانی کند. جنگ طلب نیستم و بر طبل جنگ نمی کوبم ولی صبرمسئولین نظام وما ملت ایران هم حدی دارد چرا باید فقط از ما کشته شود، برای اقتدار این نظام وحفظ وجب به وجب خاک این سر زمین خون ها ریخته شده است و اگرلازم باشد بازهم ریخته خواهدشد، ایران امکانات و قدرت لازم رابرای توبیخ متجاوز دارد و به قول سخنگوی دولت، این حق برای ملت ایران باقی است،که براساس استراتژی مشخص معطوف به منافع و عزت ملی، پاسخی قاطع که تعیین کننده ابعادکه زمان و مکان آن خواهدبود، بدهد.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

77 + = 82