کنکاشی در زندگی نامه و سروده های استاد یداله عاطفی فرزانه ادیبی که با عطوفت معلمی و تراشه های الماس شعر زنگار نامهربانی را از آبگینه دل ها می زداید

مشروح خبر

ح- مولایی فر
بخش سی و یکم

در بخش پیشین در غزل ( چهاردست خدا) سروده ی استاد جلیل وفا ، نام « یداله لرنژاد» شیدا کرمانشاهی از شاعران وترانه سرایان خطه ی
کرمانشاهان به میان آمد جا دارد، مرثیه ی سوزناکی را که جناب یداله عاطفی درمهر ماه 1374 برای درگذشت برادر این شاعر یعنی زنده یاد « حشمت اله لرنژاد» از خوانندگان مطرح شهرمان سروده است به پاس هنر ارزنده اش در این شرح حال نویسی از زندگی نامه ی استاد عاطفی تقدیم خوانندگان گرامی شود .
عاطفی در باب سروده اش به مناسبت در گذشت حشمت اله لرنژاد برصدر این سوگ نامه نوشته است:
« برای دوست عزیز از دست رفته هنرمند جوانمرگ روانشاد زنده یاد - حشمت اله لرنژاد- که بسیار نابهنگام در گذشت وسپس ادامه می دهد- به یاد دوستی قدیم ومحبت صمیمی سی و چند ساله ای
که داشتیم و به خاطر محبت ها و الطافی که همواره به حقیر و برادر شاعر و جوانمرگم، جاودانه « اسداله عاطفی» داشت.»
« ای دریغا ز تند باداجل
« حشمت لرنژاد» رفت از دست
با هنر بود و راد و صد افسوس
کان هنرمند راد رفت از دست
دل دریایی اش، که توفان داشت
از تپش ایستاد رفت از دست
« مویه» ها داشت با «نوا»ی حزین
«راست» بر «اوج» «داد»(1) رفت از دست
گل جانش به باد حادثه ریخت
آری آن گل چو باد رفت از دست
مرغ خوش خوان کردی ما خفت
بلبل مست شاد رفت از دست
آنکه در نغمه، شیوه ای جان سوز
یادگاری نهاد رفت از دست
آن که با رفتنش درِ ماتم
به دل ما گشاد رفت از دست
آنکه « هومن» « حسام» و «حسنا»(2) را
درس نیکی بداد رفت از دست
جان «شیدا»(3) ودیگر اخوان را
داغ سوزان نهاد رفت از دست
لیکن او زنده ست در دل ما
آنکه رفته ز یاد رفت از دست»
به منظور آشنایی بیشتر در مورد زنده یاد حشمت اله لرنژاد، نگاهی به کتاب ارزشمند « تاریخ موسیقی کرمانشاه» تالیف جناب « ایرج نظافتی» می اندازیم. مولف در این باب آورده است: استاد حشمت اله لرنژاد فرزند مرحوم حاج فتح اله در سال 1326 در شهر کرمانشاه محله علافخانه به دنیا آمد...
وی در سال 1343 در سن17 سالگی در ارکستر رادیو کرمانشاه اولین ترانه ی خود را با شعری از شاعر گرامی یداله لرنژاد ( شیدا کرمانشاهی) اجرا کرد... سروده ها و ترانه هایش به سبک های مختلف بود و تسلط کامل در زبان ها و لهجه های کردی داشت در فن بداهه خوانی نادره ی روزگار بود سال ها هنر خویش را صادقانه به مردم ما پیشکش کرد و حدود بیش از 200 ترانه محلی را با گویش های مختلف اجرا کرد... به شهادت دوستان حشمت نیازی به میکروفن نداشت، چراکه اوج صدایی که از دل سوخته اش به گلو می رسید حنجره اش را تسکین می داد و آنچنان رسا بود که می شد از پشت دیواره های دور صدایش را شنید... در بامداد روز شنبه 25 شهریور سال 1374 در اثر عارضه ی قلبی دار فانی را وداع می گوید [ برادرش شیدا کرمانشاهی برای کوچ او چنین سرود]:
« حشمت غم مرگت به جگر خواهد ماند
زین داغ به سینه ها اثر خواهد ماند
آن ناله ی جانسوز که در نای تو بود
در خاطره ی اهل هنر خواهد ماند»
نقل به اختصار وحذف صص 46-42
برای دوری از حال و هوای مرثیه های حزن انگیری که جناب عاطفی از درگذشت دوستان وهنرمندان عرصه ی شعر و ادب و موسیقی دیار هنرمند پرور کرمانشاهان درقالب شعر سروده است با این شاعر دلسوخته ی عالم دوستی ومعرفت با وی همسفر می شویم وسری به منطقه کرند مینوسرشت
می زنیم این قطعه ی دل نشین را با عنوان «یادگاری» که به مردم باصفای کرند تقدیم شده است به تماشا می نشینیم:
«بهشتی ای « کرند» سبزوخرم
خط گفتم که خوشتر از بهشتی
سرابت آب کوثر کرده جاری
که سیراب است ازو، هر باغ و کشتی
هوایت دلپذیر و مردمت خوب
از آن باشد، که خود مینو سرشتی
اهالی تو پاک و « اهل حق اند»
که تو پاکی ودور از هرپلشتی
بماند جاودان این یادگاری
ز تو « آشفته» کاین قطعه نوشتی»
بهار 1375
شاعری از دیار کرند در پاسخ قطعه ی « یادگاری» استاد عاطفی، رباعی زیر را با نام « خوشتر زبهشت» می سراید و این گونه می نویسد: « تقدیم به استاد یداله عاطفی گرانمایه مرد نیکو خصال» در ادامه، رباعی را از بهشت کرند، هم آوا می شویم:
« گفتی سخن از « کرند» خوشتر ز بهشت
زان مردم مهربان و پاکیزه سرشت
این ها همه هست، لیک از خوی خوشت
طبع تو خصال خویشتن را بنوشت» سال 1382
با فلاش بک به زمان گذشته خودرا به سال 1346 می رسانیم تا درمنطقه ی نهاوند، با پرنده ی دل عاطفی برای ناز نگاه جداشدگان از یکدیگر ترانه عشق بخوانیم. به این ترانه توجه نمایید:
« دلم پرنده رنگین باغ یاد تو بود
که از نگاه تو آموخت پر گرفتن را
زسینه، تا به فراز سپهر نیلی رنگ
تو پر شکستگی این پرنده را از عشق
به عاشقانه ترین مهر، التیام بخشیدی
وشاعرانه به گوشش سرودها خواندی
کنون پرنده، همان دست پروریده ی تو
شده افق پیما و از فراز افق ها و سوسنستان ها
برای نازنگاه تو ای جدا از من ترانه می خواند
رساتر از همه ی قمریان دشت خدا»
نهاوند 1346
پانویس:
1- اشاره به گوشه ها و دستگاه های موسیقی ایرانی
2- نام فرزندان برومند زنده یاد حشمت اله لرنژاد
3- « شیدا» یداله لرنژاد، شاعر ارجمند و برادر داغدار حشمت اله
ادامه دارد...

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + شش =

1 + 8 =