یادداشتی از منوچهر نجمایی ؛ دود اختلاف نمایندگان اشک چشم شهروندان را درآورده است

مشروح خبر

2

چندی پیش بود که پیشنهاد یکی از نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی در مورد اختصاص
یارانه های مردم به زلزله زدگان در رسانه ها سر و صدایی به پا کرد و اعتراض بعضی از نمایندگان استان را به همراه داشت به گونه ای که یکی از نمایندگان آن را به نوعی گدایی و صدقه برای زلزله زدگان و نوعی توهین تلقی کرد که تاحدودی هم منطقی بود، اما این موضوع به گونه ای بی حساب و کتاب و تندروی به اهانت و رسانه ای کردن، مدارک و مستنداتی بود که شفاف سازی کردن آن، نه در شأن نمایندگان مجلس است و نه در شأن و شخصیت مردم استان کرمانشاه که داعیه فرهنگ و تمدن غرب کشور را داشته و دارند و متاسفانه این بحث و جدل های رسانه ای، بهانه های
فرصت طلبان معاند و در کمین نشسته داخلی و خارجی خواهد بود که زیبنده نخواهد بود.
اگر چه یکی دو نفر از اعضای مجمع نمایندگان استان با ریش سفیدی و پا در میانی به نوعی سعی در
جمع و جور کردن قضیه داشتند اما اتفاقی که نباید
می افتاد، افتاده است و آب ریخته شده را نمی شود جمع و جور کرد البته نمایندگان واسطه گر و
جمع جور کننده بحث های منتشر شده یک نکته حساس و جالبی را برای آگاه سازی مردم اعلام کردند که اختلاف بین یکی دو نفر از نمایندگان شکاف و اختلاف نظر در میان مجمع نمایندگان نیست.
این موضوع را به ظاهر می توان شنید ولی باور کردنی نیست که تجربه نشان داده است، حتی اختلاف نظر میان یکی دو نفر در یک مجموعه چند نفری معمولا نظریات منطقی و اصلاحی و پذیرفتن طرح های پیشنهادی از سوی یکی از دارندگان اختلاف نظر، روند کار را به سستی و حتی بایکوت می کشاند که ما امیدواریم در این مورد اشتباه کرده باشیم و در مجمع نمایندگان استان کرمانشاه چنین اتفاقی رخ ندهد و گروه هشت نفره نمایندگان با قلب های پاک و دل های صاف و بی غل و غش به قول و قرارهایی که در تبلیغات انتخاباتی به موکلانشان دادند بیندیشند و عمل کنند.
از ماست که بر ماست
وقتی بحث انتقاد و ایراد از انتصابات و جابجایی ها و حق و ناحق شدن ها در سیستم اجرایی پیش می آید، سعی می کنیم که توپ را توی زمین رقیب بیندازیم و گناهی را که ممکن است خودمان هم به نوعی در آن کم یا زیاد سهیم باشیم به گردن دیگران بیندازیم و خودمان به راحتی برائت حاصل کنیم که متاسفانه این قضیه عادت شده است و چه عادت زشت و بدی، وقتی مدیریت ارشد استان «به عنوان مثال» برایمان تعیین و منصوب می کنند و یا در جابجایی مدیران اجرایی کلیدی مدیر مورد نظر و دلخواه مان را به ما تحمیل می کنند، آن وقت است که صدایمان، به ویژه صدای نمایندگان مان در می آید که
«با ما مشورت نشده است
دولت ما را نادیده گرفته است»
و امثال این حرف ها که البته تاثیرگذار هم نیست چرا که متاسفانه اختلاف نظرها، حتی در ابعاد کوچکش انسجام و هم بستگی را از ما گرفته که پیش از هر تصمیم گیری یک جانبه نمی نشینیم، حرف هایمان را یکی کنیم و بعد از دولتمردان بخواهیم و بر آن هم به عنوان یک حق اصرار بورزیم، این در حالی است که فرصت طلبان که منتظر گل آلود شدن آب و گرفتن ماهی های چاق و چله هستند، موقعیت را برای تک تازیهایشان کاملا مساعد و فراهم می بینند یا به عبارت ساده تر امتیازاتی را که آنها لازم دارند، دو دستی
تقدیم شان می کنیم.
هرگز از خودمان نپرسیده ایم و نخواسته ایم که چرا مرزخسروی با همه امکانات و تجهیزات
بین المللی اش به روی زایران و تجار و بازرگانان دو طرف بسته شد تا روستای متروکه ای به نام مهران در استان ایلام بشود یک شهر مرزی توریستی و آنقدر رشد و پر و بالش دادند تا مهر باطل را به مرز
بین المللی و مجهز خسروی بزند، آیا نمایندگان ما در مجلس شورای اسلامی، ادوار گذشته یکبار به خودشان زحمت دادند که دورهمی بنشینند و آسیب شناسی کنند و علت ها را شناسایی نمایند و هویت چند قرنی خسروی را به خودش بازگردانند؟!
آیا دست های پنهانی که این هویت را از ما گرفت شناسایی شدند؟!
که متاسفانه هنوز هم، این عوامل و دست های پنهان کار خودشان را ادامه می دهند، هم چنانکه مرز خسروی با همه امکانات به مناسبت ایام سوگواری محرم و صفر به ویژه اربعین حسینی به آن داده شد، در دقیقه 90 آن را از لیست حذف کردند و حالا مرز تجاری
پرویز خان هم، دارد به همان سرنوشت دچار
می شود و برای فرار و پنهان کردن واقعیت بهانه هایی را مطرح می کنند که راست و دروغش را خدا می داند و خودشان.
کارمان به جایی رسیده است که حالا، همدان که زمانی زیر مجموعه استان کرمانشاه بود ادعای ریاست و
آقایی اش را به رخ ما می کشد که خدمات پروازی فرودگاه کرمانشاه را به آنجا منتقل کنند تا
زیر مجموعه شان باشیم و بدانگونه که در اخبار هم آمده بود، چنین گفته می شود که خدمات مدیریتی نفت و گاز هم به استان ایلام واگذار بشود، که اگر چنین بشود، کرمانشاه می شود شیر بی یال و دم و دست و پا
چه روزگار غریبی شده است برادر
خیلی شفاف و بدون هیچ پیرایه و رودربایستی اعلام می کنیم که آمار بیکاری مان در کشور بالاترین است، مگر این افتخار است که بالای سکوی بیکاری قرار گرفته ایم؟!
صنایع و واحدهای تولیدی مان یا به خواب ابدی رفته اند و یا دارند با جان کندن، نفس های آخر را می کشند، دردهایشان را به گوش مسوولان از جمله نمایندگان استان هم رسانده اند، اما آنها فقط شنونده بودند و بس.
برای آنکه حرف هایمان با هم یکی نیست، دل هایمان از هم دور شده است و بعضی حرف هایمان بوی نیش گزنده می دهد، یادمان نرفته است، در دوره قبل دولت روحانی، در تقدیم لایحه بودجه به مجلس، نمایندگان خوزستان که اعتبارات پیشنهادی در بودجه را برای حوزه انتخابی خودشان کافی نمی دانستند به عنوان اعتراض به دولت تهدید به استعفای دسته جمعی کردند و دولت را وادار نمودند که در تخصیص اعتبارات، در بودجه پیشنهادی تجدید نظر کرده و رضایتشان را جلب کند، آنها پیش از وقوع حادثه علاج واقعه را کردند...
بهرحال، تصور ما بر این است که این کشمکش ها و درگیریهای لفظی بین نمایندگان تمامی و انتهایی ندارند چون هیچکدام حاضر نیستند از گفته خود کوتاه بیایند و حرفی را که زده اند پیس بگیرند.
واگذاری پالایشگاه کرمانشاه به بخش خصوصی که یادتان هست؟ بعضی از نمایندگان مان به این واگذاری اعتراض کردند و دولت روحانی و وزرایش را به چالش کشیدند اما طولی نکشید که یک باره تیتر روزنامه ها عوض شد و بعضی از نمایندگان استان گفتند، این واگذاری قانونی بوده و جای اعتراض ندارد نمی خواهیم دوباره این پرونده را باز کنیم و ورق بزنیم ولی
اشاره ای بود به ناهمدلی و تفرقه بین تیم 8 نفره نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی که امیدواریم با سعه صدر بیشتر و دلسوزی برای استان، این تفرقه ها برچیده شده و همه با هم یکی شده و با یک هدف «نجات استان، از بن بست موجود» تلاش کنیم.
یقینا نمایندگان ما خوب می دانند که برای رسیدن به این هدف، همگامی و تلاش و رایزنی های متعدد و پیگیری مطالبات مردم در نشست های جدی و دلسوزانه با مدیریت ارشد استان و جلب نظر هیئت دولت عملی خواهد شد وگرنه بی تفاوت نشستن و باری به هر جهت گذراندن هیچکدام از مشکلات موجود حل و فصل نخواهد شد.اکنون که بودجه سال آینده تقدیم مجلس شورای اسلامی شده و نمایندگان در حال بررسی کلیات و بدنبال آن اعتبارات مختلف استانها و اعتبارات استانی، کشوری، عمرانی و امثال آن هستند بهترین زمان ممکن و طلایی ترین فرصتی است که در دیدار با اعضای کمیسیون مختلف مجلس، پیش از تصویب لایحه بودجه از کم و کیف آنچه برای استان در نظر گرفته، کاملا آگاه شده و اگر لازم باشد تا بالاترین حد توان چانه زنی کنند، نه آنکه به قول قدیمی ها وقتی کار از کار گذشت و آبها از آسیاب ریخته شد، صدای اعتراض مان بلند بشود. امیدواریم و انتظار داریم بدانگونه که از زبان یکی دو نفر از نمایندگان استان شنیدیم، این حرف و حدیث ها فقط اختلاف نظر باشد آن هم جزیی و قابل فراموشی و اجازه ندهیم، از ناچیزهای در میان به چیزهای غیرقابل حلی برسیم و کاری نکنیم که این اختلاف نظرها، زمینه
سو استفاده را برای آنها که مترصد و منتظر فرصت
گل آلود شدن آب هستند را فراهم کنیم.
چه خوب می شد اگر؟!
در حال حاضر بزرگترین مشکل ما، در استان، مسئله زلزله، خرابی ها، نابسامانی های زندگی زلزله زدگان، بازسازی اماکن مسکونی و کار و کسب و بناهای عمومی و تامین معیشت مطلوب، نه انتظار عالی داشتن در این مناطق است. چه خوب می شد اگر، مجمع نمایندگان استان، نه با خودروهای شخصی که در یک سفر برون شهری جمعی بازدیدی از این مناطق
می داشتند، چه فرقی می کند هر جا باشد مناطق زلزله زده جمعی استان است و نباید مسوولیت را روی
شانه های نمایندگان آن حوزه انداخت یک سفر جمعی و صادقانه و دلسوزانه و حضور یکی دو روزه و دیدار چهره به چهره با آسیب دیدگان و نشست با مدیران اجرایی مستقر در این مناطق و شناخت تنگناها و مشکلاتی که در حال حاضر مردم آسیب دیده را عذاب می دهد می تواند خدمت بزرگ و
خداپسندانه ای برای برگزیدگان مردم باشد. فرصتی برای همه دلی و یکپارچگی و آگاه شدن از مشکلات و انتقال جدی آن با دولتمردان و شاید هم طرح در مجلس.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه + ده =

1 + 6 =