یادداشتی از «کامران سعادت» /شهرداری در 60 سال پیش آسمان خیابان مدرس را ساماندهی کرد!

Untitled-1 copy
مشروح خبر

ساماندهی، تعریض، تغییرات و تحول در خیابان کهن مدرس کرمانشاه از همان آغاز ایجاد این خیابان توسط شهرداری صورت گرفته تا به امروز هم ادامه داشته ولی این معبر تاریخی که شاید هویت کرمانشاه دیروز و امروز باشد هنوز درنیمه ساماندهی است.
دهه آخر سی، این خیابان که آن روزها به نام (سپه) معروف بود مورد توجه شهرداری قرار گرفت و انجمن شهر ( شما بخوانید شورای شهر آن روز) و شهرداری آستین ها را بالا زدند و اولین تغییر و اصلاحات را در این معبر آغاز کردند، چگونه و به چه ترتیب؟
آن روزگار چندین روزنامه (در آن زمان، هفته نامه، ماهنامه و... مرسوم نبود و هر نشریه ای که با کاغذ کاهی به صورت یک ورق یا نیم ورق منتشر می گردید، روزنامه نامیده می شد.) درکرمانشاه چاپ ومنتشر می گردید... خسروی (شادروان باقر شاکری) خاک خسرو ( زنده یاد پاکزاد) شاهد غرب ( مرحوم رزقی) کرمانشاه (مرحوم فرج اله کاویانی) سعادت ایران ( زنده یاد فیض اله سعادت) روزنامه های کرمانشاه آن زمان بودند. در این میان دو روزنامه کرمانشاه و سعادت ایران به راستی رقیب سرسخت یکدیگر بودند و همواره در طول انتشار این دو نشریه بایکدیگر رقابت می کردند و به سایه یکدیگر تیر می انداختند.
بنابراین در آن هنگام هم باتوجه به نیاز توسعه و گسترش کرمانشاه خیابان مدرس فعلی و سپه آن زمان که تنها خیابان مهم، بزرگ و تجاری کرمانشاه محسوب می شد و به عبارت دیگر تنها خیابانی بود که کلیه مراکز تجاری، ادارات، نهادها، بازارها،مساجد،تکیه ها و... در آن قرار داشت، زمزمه ساماندهی و تعریض آن آغاز شد و بحث روز گردید.
دو روزنامه کرمانشاه و سعادت ایران به عنوان نشریات مطرح آن روز به این موضوع ورود کردند. و چالشی دیگر بین این دو نشریه آغاز شد.
محل دفتر روزنامه کرمانشاه و چاپخانه کاوه متعلق به مرحوم کاویانی بَرِ خیابان مدرس، چهارراه مدرس ( چهارراه اجاق) پایین تر از هشتی انقلاب قرار داشت و دفترروزنامه سعادت ا یران و موسسه چاپ سعادت در بازار زرگرها واقع شده بود...
بنابراین روزنامه کرمانشاه مخالف تعریض خیابان مدرس بود و روزنامه سعادت ایران خواستار سریع تعریض این خیابان بود و جانانه دراین راستا قدم
برمی داشت و مقالاتی دال بر ضرورت تعریض، چاپ ومنتشر می نمود.
این دونظریه آنچنان در این دو روزنامه انعکاس و ادامه یافت که مدتهای مدید سوژه آن دو نشریه با یکدیگر شد و هر کدام به گونه ای کامل و گسترده بر اندیشه و ایده خود پای می فشردند.
در این هنگام انجمن شهر و شهردار نیز به دنبال چاره ای بودند تا مشکل را به نحوی حل و فصل کنند، بنابراین راه سومی پیش گرفتند و خیابان مدرس را ساماندهی کردند.
آن زمان کلیه خیاطی های مردانه در این خیابان و در طبقه دوم ساختمان های آن قرار داشتند و هر خیاط خانه ای بالکنی چوبی داشت که از طبقه دوم به سوی خیابان پیشروی کرده بود و داشتن بالکن در طبقه دوم ساختمان این خیابان از هر دوسو امری معمول بود. تعداد این بالکن ها آنچنان زیاد بود که تقریباً نمای خیابان از دور مملو از بالکن بود و خیابان در میان این ساخته های چوبی محصور می بود...
سیاست شهرداری بر این قرار گرفت که خیابان مزبور را هوایی ساماندهی و تعریض نماید بنابراین با تصویب انجمن شهر، شهرداری دست به کار شد و طی چند روز کلیه بالکن ها را تخریب کرد و فضای خیابان را آزاد ساخت و بدون اینکه تعریضی انجام دهد. خیابان مدرس ساماندهی شد.که تا به امروز نیز ادامه یافته است.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در odnoklassniki
اشتراک گذاری در digg

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + چهارده =

7 + 1 =